كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ وَ اشْكُرُوا لِلَّهِ إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ
« 1 »
يعنى رزق و روزيهاى پاكيزه را براى خوردن برگزينيد و خدا را شكر كنيد اگر خدا پرستيد ، نشان مىدهد مؤمنين بايد خوب بخورند و خدا را عبادت كنند . جامعترين آيه تغذيه :
يا بَنِي آدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَ كُلُوا وَ اشْرَبُوا وَ لا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ
« 2 » مىباشد كه طبق نظر امير مومنان عليه السّلام آن را مىتوان بزرگترين ، كلىترين ، جامعترين و عمومىترين دستور غذايى بلكه فرمان آسمانى تغذيهاى دانست زيرا هر آيه ديگر زبان گوياى گوشهاى از برنامه پيوسته به دستگاه گوارش است . در آيه فوق به بنى آدم خطاب شده نه به مسلمانان يا مؤمنين كه تمام خطابها مربوط به صدر خلقت و هنگام آفرينش آدم ابو البشر بوده و مورد خطاب ، فرزندان حضرت آدم عليه السّلام مىباشند .
آيه فوق نشان مىدهد براى رسيدن به هدف بهداشت تغذيهاى بايد خورد و آشاميد اما پايهگذارى علمى بر حد تشخيص
وَ لا تُسْرِفُوا *
( زيادهروى نكنيد ) ضرورى است . يقين است اگر با بىاعتنايى به دستور آسمانى اسراف كرديم با توجه به اينكه نسبت به مقررات وضع شده از طرف صانع و خالق انسانها در خصوص بزرگترين دستور غذايى بىاعتنايى شده ، همه رنجها و دردها به سراغمان خواهند آمد . نبى گرامى در اين خصوص فرمودند :
" يك نيمه قبرها كه براى امت من حفر مىشود از چشم بد و پرخورى است "
چون طبيعت حيوانى انسان زيادهخواه است لذا خداوند فرموده است بخوريد و بياشاميد و براى جلوگيرى از حيف و ميل و هدر دادن نعمتهاى الهى و مصرف بىرويه آنها ، بلافاصله از اسراف و پرخورى نهى نموده است . و اين جمله ساده حاوى دستورى بهداشتى
هامش
( 1 ) . بقره ( 2 ) ، آيه 172
( 2 ) . اعراف ( 7 ) ، آيه 31