فصل 19 [ اشعار عباس بن الحسن بن عبيد الله در برترى بنى هاشم بر قريش ]
و مثل اين است قول عباس بن الحسن بن عبيد اللَّه بن عباس بن على بن ابى طالب عليه السّلام « 1 » كه استدلال كرده است به آن بر فضيلت خودش بر قريش كه افضل جميع خلايقاند ، قول وى اين است :
و قالت قريش لنا مفخر * رفيع على النّاس لا ينكر
؛ يعنى قريش گفتهاند كه ما را فخرى عظيم بر جميع مردم است كه كسى انكار آن نمىكند .
فقد صدقوا لهم فضلهم * و بينهم رتب تبصر « 2 »
پس به تحقيق كه تصديق كنند براى ايشان فضيلت ايشان را و قبول كنند آن را و باز در ميان ايشان نيز مرتبههاى مختلف هست كه شما خود مىبينيد .
فادناهم رحما بالنّبي * إذا فخروا فبه المفخر
پس هر كس از قريش نزديكتر باشد به نبى صلّى اللَّه عليه و آله هر گاه فخر كند راست مىگويد و فخر در اوست .
بنا الفخر منكم على غيركم * فأمّا علينا فلا تفخروا
( خطاب به قريش است ) شما به سبب ما فخر داريد بر غير ما و اما برما فخر نداريد .
ففضل النّبىّ عليكم لنا * اقرّوا به بعد ما انكروا
فضلى كه نبى صلّى اللَّه عليه و آله دارد بر شما فخر است از براى ما خواه اقرار كرده باشند به آن يا انكار كرده باشند .
هامش
( 1 ) سيّدى جليل القدر و شاعرى بزرگ و خطيبى توانا بود و در مجلس هارون الرشيد حضور مىيافت و رشيد در نزديك خود او را جاى مىداد . ر . ك : « المجدى في أنساب الطّالبين » ص 236 .
( 2 ) . در متن عربى به جاى « تبصر » ، « تقصر » آمده « الفصول المختاره » ص 41 .