فصل 21 [ گفتگوى شيعه با ناصبى ]
و مثل اين است قول بعض شيعه كه با مردى از ناصبيّه در فضيلت آل محمد عليهم السلام گفتگو مىكرده ، و آن اين است كه گفته است خبر ده مرا اگر خداى تعالى برانگيزاند رسول را آن حضرت بار و رحل خود را كجا فرود مىآورد .
ناصبى گفت كه پيش اهل و اولاد خويش .
شيعى گفت : پس محبت و دوستى را فرود آورم جايى كه رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله آنجا متاع خويش را فرود مىآورد .
[ اشعار كميت در محبت اهل بيت ع ]
و از اين باب است قول كميت بن زيد رحمه اللَّه « 1 »
ما أبالى إذا حفظت أبا القا * سم فيهم ملامة اللوّام
، يعنى من هر گاه محافظت و مراعات كنم جهت ابو القاسم صلّى اللَّه عليه و آله را در باب ايشان يعنى ائمه از اولاد وى عليهم السّلام ، هر آينه پروا ندارم از ملامت ملامتكنندگان .
و ما أبالى و لن أبالى فيهم * ابدا رغم ساخطين رغام
پروا ندارم و نخواهم داشت هرگز در باب ايشان از خاك ماليدن بينى كسى كه خشمناك شود از دوستى ايشان .
فهم شيعتى و قسمى من الأ * مّة حسبى من سائر الأقسام « 2 »
ايشان شيعه و قسمت مناند از امت و كافىاند ايشان و غنى مىسازند از باقى اقسام .
هامش
( 1 ) حنّا الفاخورى سنّى مىنويسد : « كميت بن زيد اسدى از مضر بود به سال 60 هجرى قمرى در كوفه متولد شد . . . مذهب شيعه داشت . او شاعر شيعه بود و در شعر خود به سود شيعه احتجاج مىكرد و از آنها دفاع مىنمود و بنى مروان را مورد انتقاد قرار مىداد ، بىآنكه در مقابل عمل خود مزدى بگيرد . حتى از كسانى كه به نحوى خاندان اميّه را يارى مىكردند عطايى نمىپذيرفت . با عزّت نفس و اخلاص كامل به آيينى كه پذيرفته بود ، زندگى كرد . قصائدى را كه در آنها ارادت و تشيّع خود را به بنى هاشم اعلام كرده است « هاشميّات » گويند . دلبستگى او به اهل بيت عليهم السّلام ، بارها او را به سرحد مرگ كشاند . . . » « تاريخ ادبيات زبان عربى » ص 237 .
( 2 ) . « الهاشميّات » ص 22 ، « الأغانى » 15 / 121 .