نگفت . پس چه علت پيش از آنچه ذكر كرديم مىباشد از براى بطلان امامت كسى با آنكه اگر سببى نبوده باشد كه مانع امامت او باشد . هر آينه جايز نبود بر حضرت صادق عليه السّلام كه دريغ دارد نص را براو و اگر دريغ نمىداشت هر آينه اظهار آن مىفرمود و اگر اظهار مىفرمود البته منقول مىشد و معروف مىبود و در اينكه اين طايفه عاجزاند از بيان نص از آن حضرت عليه السّلام در بارهء عبد اللَّه ، دليل واضح است بر بطلان مذهب ايشان .
الفصول المختارة ( دفاع از تشيع ) ( فارسى ) — صفحة 569
مساهمون: الشيخ المفيد
ص٥٦٩