فصل 104 [ بررسى عقائد فرقه واقفيه ]
گفته است شيخ - ادام اللَّه عزّه - كه پس هميشه طايفه اماميه بعد از اين جماعت كه ما ذكر كرديم باقى بودند بر نظام امامت يعنى در امامت مرتكب خلاف حق نشدند . بلكه به امامت موسى كاظم عليه السّلام گرويده بودند تا آنكه اللَّه تعالى قبض كرد روح مقدس موسى كاظم عليه السّلام را . پس بعد از آن چندين فرقه شدند يك فرقه از آن فرقهها كه به حسب عدد بيشتر بودند اعتقاد كردند به امام رضا عليه السّلام و گرويدند به نص بر آن حضرت عليه السّلام . و به تحقيق سلوك نمودند در اين مذهب طريقه بهتر را .
و فرقهاى ديگر قائل شدند به وقف بر امام موسى كاظم عليه السّلام . يعنى ايستادند بر امامت آن حضرت و تجاوز نكردند از آن و ادعا نمودند حيات آن حضرت را و گمان كردند كه او عليه السّلام مهدى منتظر است . و اين طايفه را « واقفيّه » مىنامند و گفتهاند فرقهاى از ايشان كه امام موسى كاظم عليه السّلام وفات نمود ، ليكن عنقريب مبعوث خواهد شد و اوست امام قائم منتظر .
و اما طايفه « واقفيّه » ، اختلاف كردهاند در شأن امام رضا عليه السّلام و هر كه قائم شد بعد از آن حضرت به امر امامت عليه السّلام . پس بعضى از ايشان گفتند كه اين جماعت خلفا و وكلا و قاضيان امام موسى كاظم عليه السّلام هستند تا آنكه آن حضرت خروج نمايد و مبعوث شود و گفتند كه ايشان امام نيستند بلكه ادعاى امامت نيز نكردند و بعضى ديگر از طايفه « واقفيه » گفتند كه ايشان عليه السّلام ظالمان و گمراهانند . و اين جماعت در خصوص حضرت امام رضا عليه السّلام قائل شدند به قول عظيم . چنان كه حكم كردند به كفر آن حضرت عليه السّلام و همچنين تكفير كردهاند هر كه را از اولاد آن حضرت عليه السّلام قائم شد به امر امامت .
و فرقهاى ديگر بعد از آنكه حضرت امام رضا عليه السّلام را امام مىدانستند به در رفتند از حق و قائل شدند به قول بسيار سست و انكار نمودند موت امام موسى