و رسول اللَّه فرموده است :
« من سلّم علىّ من عند قبرى سمعته و من سلّم علىّ من بعيد بلغته سلام اللَّه عليه و رحمته و بركاته . »
« 1 » ؛ يعنى كسى كه سلام كند بر من در پيش قبر من بشنوم سلام او را و كسى كه سلام كند بر من از دور ، برسد سلام او به من ، بر اوست سلام خداى تعالى و رحمت و بركات وى .
( 30 ) و فرموده است آن حضرت صلّى اللَّه عليه و آله به امام حسن عليه السّلام :
« من زارك بعد موتك ، او زار اباك ، او زار أخاك ، فله الجنّة . »
« 2 » ؛ يعنى كسى كه زيارت كند تو را بعد از موت ، يا زيارت كند پدرت را ، يا زيارت كند برادرت را ، پس از براى اوست بهشت .
( 31 ) و فرموده است باز به امام حسن عليه السّلام در آخر حديثى كه اول آن مذكور است در غير اين كتاب :
« تزوركم طائفة من امّتى تريد به برّى و صلتى فاذا كان يوم القيامة زرتها في الموقف فاخذتها باعضادها و انجيتها من اهواله و شدائده . »
؛ يعنى زيارت مىكنند تو را طايفهاى از امت و اراده مىكنند به آن به نيكوئى من و پيوند و ربط با من . پس هر گاه روز قيامت ببينم ايشان را در موقف مىگيرم بازوهاى ايشان را و خلاصى مىدهم ايشان را از هول و شدايد آن روز .
و نيست خلافى ميان امت ( 32 ) در اينكه رسول صلّى اللَّه عليه و آله چون فارغ شد از حجة الوداع رسيد به قبرى كه مندرس شده بود ، و نشست پيش آن قبر مدتى طويل ، بعد از آن گريه كرد ، پس گفتند به او يا رسول اللَّه اين قبر كيست ؟ فرمود : قبر مادر من آمنه بنت وهب است . سؤال كردم از خداى تعالى اذن در زيارت وى ، پس اذن داد به من . « 3 »
هامش
( 1 ) ر . ك : « بحار الانوار » 100 / 139 .
( 2 ) « علل الشرائع صدوق » 2 / 170 ، باب 221 ، « كامل الزيارات ابن قولويه » ص 6 ، باب اول
( 3 ) . « صحيح مسلم » 2 / 559 ، كتاب الجنائز حديث 976 .