پروتئينهاى موجود در گياه شامل ليزين ، آرژينين « 1 » هيستيدين « 2 » آدنين « 3 » فنيل آلالين « 4 » آسپاراژين « 5 » و سيستين « 6 » است . يونجه علاوه بر مواد ماكور داراى هيدارتهاى كربن ، دياستازها ، نوعى ساپونين با اثر عطسهآور شديد ، ستنها ، دو ماده رنگى ، اسيد فسفريك و ويتامينهاى مختلف
A . E . C . K
در آن وجود دارد . ويتامين
A
در آن به صورت بتاكاروتن و به مقدار 3000 تا 5000 واحد درصد است . مقدار ويتامينهاى احتياج روزانه در آن به مقادير نسبتا زياد است . در خاكستر آن مقدار زيادى آهك ( به مقدار سه برابر شير ) پتاس ، اسيد فسفريك ، كمى منيزيم ، آهن ( به مقدار 2 برابر اسفناج ) و به مقدار بسيار جزيى ارسنيك و سيليس است .
شيرينبيان « 7 »
تركيب شيميايى :
ريزوم و ريشه شيرينبيان داراى 4 / 1 درصد گلوكز ، 5 / 2 درصد ساكارز ، 25 تا 30 درصد آميدون ، 2 تا 4 درصد آسپاراژين ، مواد آلبومينوئيدى ، رزين ، كمى اسانس و غيره است ولى ماده اصلى آن گليسيريزين « 8 » يا اسيد گليسيريزيك « 9 » به فرمول
C 42 H 62 O 16
مىباشد كه طعم شيرين داشته بر اثر هيدروليز موادى نظير اسيد گليسيرتيك « 10 » اسيد گليكورونيك « 11 » ( دو مولكول ) و همچنين آب از آن حاصل مىشود .
در بازار تجارت تركيب آمونياكى گليسريزين ، به صورت فلسهاى قهوهاى رنگ به نام گليزين « 12 » در معرض استفاده قرار مىگيرد . واريتههاى مهم اين گياه طبق تحقيقات
( Boissin )
به شرح زير است .
1 - نوعى كه در منطقه مديترانه آرال ، درياى خزر و افغانستان يافت مىشود .
2 - گونهاى كه در دجله و فرات و بين النهرين است .
3 - نوع ديگرى كه به حد وفور در هنگرى ، جنوب روسيه ، تركيه ، افغانستان و آسياى صغير وجود دارد .
4 - شكل ديگرى كه در سوريه مىرويد .
هامش
( 1 ) -Arginine( 2 ) -Hiotidine( 3 ) -Adenine( 4 ) -Pheneyalaline( 5 ) -Spuragine( 6 ) -Cystine( 7 ) -Glycyrrhize Glabra( 8 ) -Glycyrrhizine( 9 ) -Ac . Glycgcirrhizique( 10 ) -Glycyrrhiteque( 11 ) -Ac . Glycurronique( 12 ) -Glyzin