بخوانيد و ببينيد چگونه خدا يا طبيعت يا هر نام ديگرى كه مىخواهيد به آن بدهيد در پوست بيد ، موادى خلق كرده است كه زهر ساليسين را مىگيرد و ضرر آن را خنثى مىكند و مانع مىشود كه به بدن انسان صدمه بزند !
اى پزشكان جهان ! اى داروسازان ! و اى شيمىدانها ! اين نوشته را دقيقا مطالعه فرماييد ، ببينيد چگونه پوست بيد با اينكه داراى ماده تند و گزنده ساليسيله است ، نه تنها ، زخم معده توليد نمىكند ، بلكه زخم معده را معالجه هم مىكند ؛ نه تنها ، باعث خونريزى نمىشود بلكه يكى از بهترين داروها براى درمان خونروىها است ؛ نه تنها ، كمخونى ، ضعف و غش « 1 » به وجود نمىآورد بلكه بالعكس تقويتكننده عمومى بدن و معده هم هست و آن را مىتوان به عنوان يك تونيك واقعى تجويز كرد و بالاخره ، نه تنها ، مسموميت دارويى ايجاد نمىكند بلكه خود بهمنزله ترياق سموم ( مخصوصا مسموميت حاصل از آلكالوئيدها ) و پادزهر زهرها ( مثلا زهر عقرب ) ، ضد توكسين ميكروبها است و توكسينها را به شكل يك كمپلكس خيلى پايدار و بىضرر به خود جذب مىكند و ثابت نگاه مىدارد و مصونيت نيز توليد مىكند . سخن كوتاه كنم ، دو ماده شيميايى در پوست بيد وجود دارد كه اين آثار و خواص از آنها به ظهور مىرسد : يكى تانن است و ديگرى اسيد گاليك .
قبلا ، گفتيم كه در سال 1805 دانشمندى به نام لگ رنج « 2 » پوست بيد را تجزيه كرد و اين مواد را در آن يافت : تانن ، اسيد گاليك رزين ، يك ماده تلخ ( كه اين ماده تلخ را فونتانا به سال 1825 از پوست بيد جدا كرد و آن را ساليسين ناميد ) و يك ماده سبزرنگ . اينك خواص تانن كه سردسته داروهاى قابض است ، به نقل از كتاب فارماكولوژى پزشكى گيتى ، صفحه 402 :
« داروهاى قابض ( جمعكننده ) موادى هستند كه موجب جمع كردن بافتها و
هامش
( 1 ) .Lipothymie( 2 ) .Lagrange