آسپيرين ناسازگارى دارد و آنها را نبايد با هم در يك قرص مخلوط كرد و اين مطلب در كتاب مفصل و كلاسيك داروسازى كه مأخذ استادان داروساز است در تاريخ 1956 ، يعنى ، 16 سال پيش ، به چاپ رسيده و در دسترس همگان قرار گرفته است . با اين حال ، در سراسر جهان كنونى نه يك طبيب و نه يك استاد دانشكده پزشكى و نه يك استاد دانشكده داروسازى از اين مطلب اطلاع ندارد و نمىداند كه ساخت قرصهاى
A . P . C
از نظر اصول و قوانين پزشكى و داروسازى خطا است . اگر چنين مطلبى بر دانشمندان معلوم بود ، هيچ لابراتوارى در جهان به ساختن اين قرصها اقدام نمىكرد و در هيچ كتاب فارماكولوژى ، دستور ساخت آن داده نمىشد . حال آنكه امروز در همه لابراتوارها آن را مىسازند و در كليه كتابهاى فارماكولوژى ، از جمله در كتاب فارماكولوژى پزشكى گيتى ، صفحه 125 ، فرمول قرص و كپسول
A . P . C
به شرح زير مندرج است :
فناستين 30 درصد گرم
آسپيرين 50 درصد گرم
كافئين 10 درصد گرم
كدئين 3 درصد گرم
تازه اگر آسپيرين و فناستين با يكديگر سازش و همكارى هم داشتند ضرر مجموعه هر دو دارو براى بدن انسان بيشتر مىشد ، زيرا فناستين سم كليه است . 250 تن از پزشكان معروف اروپا ، عضو مجمع اروپايى مطالعه در مسموميت داروها در استكهلم ، پايتخت سوئد ، گرد آمدند و مصرف چند دارو از جمله فناستين را تحريم كردند زيرا طبق آمارهاى دقيق معلوم شد كه در بين سالهاى 1963 و 1965 ، يعنى ، در مدت دو سال ، بيست نفر در سوئد به علت عوارض كليوى درگذشتند كه مرگ آنان بر اثر مصرف فناستين تشخيص داده شد و آسپيرين هم ، با شرحى كه اكنون داديم ، معلوم شد كه به علت تحريك