دوسود ، اولا ، جذب ساليسيلات را در روده بطئى مىكند و در ثانى ، باعث مىشود كه اين ماده دارويى به مقدار كمترى در بافتها تثبيت گردد بنابراين از لحاظ خواص درمانبخش آثار كمترى از آن به ظهور مىرسد » .
اين بود زيانهاى جبرانناپذير آسپيرين و ساليسيلات دوسود كه چنانكه مفصلا گفتيم هيچكدام از اين زيانها را دانشمندان عملا نتوانستهاند بر طرف سازند .
پوست بيد : چنانكه قبلا شرح داديم در پوست بيد گلوكزيدى ( در كتابها گاهى گليكوزيد و گاهى گلوكزيد مىنويسند ) به نام ساليسين وجود دارد كه مادر تركيبات ساليسيله ( اسيد ساليسيليك ، ساليسيلات دوسود ، اسيد آستيل ساليسيليك يا آسپيرين ) است و با اسناد و مداركى كه ارائه داديم ، ثابت شد كه ساليسين يا خود پوست بيد ، از نظر خواص ضد درد ، ضد تب عمومى و ضد التهاب رماتيسمى ، عينا ، همان خواص آسپيرين و ساليسيلات دوسود را دارد و نيز بيان كرديم كه پس از كشف ساليسين و سپس اسيد ساليسيليك ، آنها را نيز به عنوان ضد درد ، ضد تب عمومى و ضد رماتيسم مصرف مىكردند و كاملا هم مؤثر واقع مىشد ، ولى چون اثر تحريكى شديد روى مخاط معده داشتند ، مصرف آنها ترك شد و دانشمندان دو تركيب ديگر ساليسيله ( ساليسيلات دوسود و آسپيرين ) را تهيه كردند و به كار بردند . پس ساليسين نيز كه مخاط معده را تحريك و ايجاد زخم ، خونريزى و كمخونى مىكند ، از لحاظ زيان ، هيچ فرقى با آسپيرين يا ساليسيلات دوسود ندارد . به اين ترتيب ، پوست بيد نيز كه محتوى ساليسين است ، بايد قاعدتا همان ضرر را داشته باشند و زخم ، خونريزى و كمخونى ايجاد كند . آيا چنين است ؟
نه ، اى استادان دانشگاههاى جهان ! اين نوشته را به دقت بخوانيد و از شگفتىهاى عالم طبيعت ، انگشت حيرت به دندان بگيرند و با كمال عجز و فروتنى در برابر آثار معجزهآساى جهان آفرينش زانو بزنيد ! اين نوشته را
مجموعه آثار دكتر سيد جلال مصطفوى كاشانى ( فارسى ) — صفحة 332
مساهمون: سيد جلال مصطفوى كاشانى
ص٣٣٢