گردونه خارج شدهاند . با اين حال ، مقايسه آسپيرين ، كه داروى نسبتا كمضررى است ، با يك گياه دارويى كه اثرش مشابه اثر آسپيرين است جالب خواهد بود .
اگر بخواهيم بدانيم كه منشأ اصلى آسپيرين چيست و اين دارو از چه مادهاى درست شده است بايد به « پوست بيد » توجه كنيم .
پوست بيد قرنها همان موارد استعمالى را داشت كه آسپرين را ، به مدت 70 سال پيش تاكنون ، درست براى همان منظور به كار مىبردند . در سال 1805 يك نفر شيمىدان به نام به لاگرانژ پوست بيد را تجزيه كرد و مواد زير را در آن يافت :
اسيد گاليك ، تانن ، رزين ، يك ماده تلخ و يك ماده سبز رنگ . در سال 1825 فونتانا ، داروساز ايتاليايى ماده تلخ محتوى در پوست بيد را كه يك گلوكزيد است جدا كرد و به نام ساليسين ناميد . در سال 1838 پيريا از ساليسين مادهاى به نام اسيد ساليسيليك بهدست آورد . در سال 1874 كولبه ، شيمىدان آلمانى ، اسيد ساليسيليك را از راه سنتز در لابراتوار تهيه كرد . مقارن با همين اوقات ، شيمىدانهاى فرانسوى ، ملح سديم اسيد ساليسيليك يعنى ساليسيلات دوسود را بهدست آوردند . در سال 1899 درزر ، شيمىدان آلمانى ، در كارخانه باير از اسيد ساليسيليك مادهاى به نام اسيد آستيل ساليسيليك به دست آورد و نام آن را آسپيرين گذاشت .
كليه اين مواد ؛ يعنى پوست بيد ، ساليسين ، اسيد ساليسيليك ، ساليسيلات دوسود و اسيد آستيل ساليسيليك ( آسپيرين ) در طب به عنوان ضد درد و التهاب رماتيسمى مصرف شده است ولى پوست بيد پس از كشف ساليسين خودبهخود از گردونه خارج شد و ساليسين و اسيد ساليسيليك نيز به علت ضررهايى كه داشتند پس از مدت كوتاهى كه براى درمان رماتيسم به كار رفتند ، از مصرف افتادند و فقط ساليسيلات دوسود و آسپيرين باقى ماند كه هنوز هم براى درمان رماتيسم در همه كشورها متداول و معمول است .
مجموعه آثار دكتر سيد جلال مصطفوى كاشانى ( فارسى ) — صفحة 310
مساهمون: سيد جلال مصطفوى كاشانى
ص٣١٠