زيرا هنوز هم پس از گذشت هشتاد سال از آن تاريخ و كشف هزاران داروى گوناگون ، باز فناستين در همه كشورها ، همراه قرصهاى
A . P . C
به عنوان مسكن و تببر مصرف مىشود .
كارخانه باير ، رقيب سرسختى به نام هوخست داشت . مدير اين لابراتوار داروسازى وقتى كه ديد باير دارويى به نام فناستين ساخته و شهرت پيدا كرده است به فعاليت پرداخت . او هم داروى ضد تب و ضد دردى به نام آنتى پيرين به بازار وارد كرد . در اپيدمى گريپ كه به سال 1889 همه اروپا را فراگرفت ، آنتى پيرين و فناستين مصرف عمومى در سراسر كشورهاى اروپا پيدا كرد و سپس به همه نقاط جهان راه يافت .
يك داروساز آلمانى در آن عصر ، مشاهدات خود را دربارهء آنتىپيرين چنين مىنويسد :
در مدت هشت الى ده روز ، از صبح خيلى زود تا چند ساعت از شب گذشته ، من در قسمت عقب داروخانه خود ، واقع در شهر اشتوتگارت ، به پيچيدن نسخهها براى بيماران مشغول [ بودم ] و كارم فقط منحصر به اين بود كه روزى 700 الى 800 بسته آنتىپيرين بدهم ، در آخر شب هم موجودى آنتىپيرين در داروخانه به اتمام رسيده بود .
چون فناستين و آنتىپيرين مصرف روزافزون پيدا كرد ، كارخانههاى باير و هوخست ناچار شدند تشكيلات و ابزار و دستگاه لابراتوارهاى خود را براى تهيه مقادير زيادى از اين داروها توسعه دهند و چون سودهاى هنگفتى از اين دو دارو بردند ، لذت بهرهبردارى از سرمايه زير دندان آنها مزه كرد و با تلاشهاى پيگير و فعاليتهاى شبانهروز ، به ساختن داروهاى شيميايى و سنتتيك ، يكى پس از ديگرى ، اقدام كردند و اين بود كه به يكباره علم طب و صنعت داروسازى ، تحت الشعاع تجارت و اسير سرپنجه صاحبان ليره و دلار شد و كاملا رنگ مادى به خود گرفت .