تدوين نشده و از چندين هزار سال قبل سينه به سينه نقل شده است . البته آن پيرزنها طبيب نبوده و از علوم به كلى بىبهره بودهاند ولى يك نسخه ، مثلا براى فلان بيمارى داشتهاند كه بسيار مفيد واقع مىشده است و طبرى آنها را در كتابهاى خود نقل كرده است . اينك ، حبّ طبرى براى معالجهء سرطان :
« خربق اسود در شير بز خيسانده و خشك نموده ، ماهيز هرج ، حب الغار از هركدام سه طسوج ، حب النيل نيم دانگ ، شحم حنظل يك دانگ و نيم ، افسنتين رومى ، غاريقون از هريك دو دانگ ، ايارج فيقرا نيم درم ، نمك نفطى ، سقمونيا هر يك دانگ و دو شعيره كوفته بيخته به آب كرنب بنطى بسرشند و حبها به اندازهء فلفل سازند . ابتدا ، مدت هفت روز بشورباى اسفيد باج پرهيز دارند سپس از اين حب به مقدار سه درم و ثلث درم بخورند و بعد ده روز صبر كنند ، پس از آن يك شربت مطبوخ افتيمون بنوشند و بعد از شرب دوا باز مانند و بدن را راحت دهند و در ايام راحت اطريفل كبير استعمال نمايند » .
وضعيت كنونى بيمارى سرطان
تا آنجا كه تاريخ پزشكى نشان مىدهد از زمان بسيار قديم تاكنون ، بشر در معرض ابتلا به سرطان بوده و پنجهء بىرحم اين بيمارى جانگداز ، هيچگاه دست از گريبان آدمى برنداشته است . چون تمام دانشمندان ، چه قديم و چه جديد ، از معالجهء اين بيمارى عاجز شدند با تمام قوا كوشيدند ، به وسيله تبليغات و نشريههاى بهداشتى ، مردم را به قواعد و قوانينى كه سلامتى آنها را تأمين مىكند و از ابتلا به سرطان محفوظ مىدارد ، آگاه سازند .
بهطور كلى در نظر پزشكان و متخصصان بهداشت ، جلوگيرى از بروز بيمارى ، خيلى مهمتر از معالجه آن بوده و اين اصل هميشه و در كليه نقاط دنيا مورد نظر دانشمندان بوده است ؛ به اين دليل پزشكان قديم ايران و يونان دستورهاى بسيار مفيد و مؤثرى براى تأمين سلامتى مردم وضع كرده بودند و