اين خواص را براى گوم آمونياك قايل بودند و چون گفتههاى ژوفروا نيز متكى به موازين علمى نبود و از روى تجربه ، در حيوانات كه معمول آن زمان بود ، بهدست نيامده بود ، بلكه بر اساس فرضهاى بىپايهاى استوار بود ، براى همين ، آلستون مىگفت ما اين مطالب را قبول مىكنيم به شرطى كه به شخصيت علمى ژوفروا ايمان داشته باشيم . به عبارت ديگر ، خواسته است بگويد ما اين همه خواص را براى گوم آمونياك ، فقط به اتكاى گفته ژوفروا قبول مىكنيم نه به استناد موازين علمى .
يك جمله از كتاب دايرة المعارف طبى ، اين مدعا را به اثبات مىرساند و آن اين است كه مىگويد : « خواص درمانبخش گوم آمونياك ، كمتر از يك دقيقه آزمايش بهدست آمده و بيشتر متكى به فرضهاى بىاساس و غير موجهى بود كه براى آن در برابر بيمارىها قايل بودند » .
اكنون اين سؤال پيش مىآيد كه چگونه مىتوان قبول كرد اين همه خواص گوم آمونياك را صرفا از روى فرض و تصوّر و بدون اينكه اساس و مبناى علمى در كار باشد كشف كرده باشند . براى اينكه اهميت مطالب معلوم شود ، در يك جمله كوتاه خواص متعدد اين صمغ را كه ژوفروا به آن معتقد بود مىشماريم :
گوم آمونياك هر ورمى كه در اعضاى داخلى بدن باشد به تحليل مىبرد ، تشنجات را بر طرف مىكند ، اخلاط غليظ را رقيق كرده دفع مىكند ، قسمتهايى از اعضاى بدن را كه سخت و صلب باشد ، نرم كرده به حال عادى برمىگرداند ، مخصوصا ، براى سقيروس كبد و طحال و ماساريقا و رحم نافع بوده و آنها را به تحليل مىبرد ، سدّهها را دفع مىكند ، مواد متحجره مفاصل را از بين مىبرد ، مدر طمث است ، تنگ نفس آسم را موقوف مىكند و غيره .
مجموعه آثار دكتر سيد جلال مصطفوى كاشانى ( فارسى ) — صفحة 139
مساهمون: سيد جلال مصطفوى كاشانى
ص١٣٩