بنابراين ، در آن دسته از بيمارىهاى ريوى كه اخلاط در شاخههاى برنش متوقف شده ، مخصوصا در پيران ، اين دارو بسيار نافع است .
اگر باز هم به عقب برگرديم و عقيده دانشمندان قرن هيجدهم را دربارهء خواص اين صمغ جستوجو كنيم ، خواهيم ديد عدهاى از اطباى آن زمان ، بهشدت ، هواخواه اين دارو بودند و معروفترين آنها كه مورى « 1 » و ليوتود « 2 » و آلستون « 3 » و آليبر « 4 » باشند ، در روى اين دارو مطالعات زياد كرده و مخصوصا ژوفروا « 5 » خواص معجزهآسايى براى آن قايل بود كه به شرح زير خلاصه مىشود :
گوم آمونياك اجزاى صلب را نرم كرده ، اخلاط غليظ را قطعهقطعه مىكند ، اورام را تحليل مىبرد و براى بيماران مبتلا به آسم مفيد است . سقيروس كبد « 6 » ، ماساريقا « 7 » ، طحال و رحم را به تحليل مىبرد و سدّهها را دفع مىكند و مواد متحجره مفاصل را از بين مىبرد ( به نقل از كتاب مفصّل مفردات پزشكى ، چاپ 1757 ، جلد 4 ، صفحه 165 ) .
آلستون ، پزشك انگليسى ، در ابتداى امر منكر اين همه خواص و منافع براى صمغ مزبور بود و بهطور تمسخر و استهزا مىگفت : الحق داروى بسيار خوبى است به شرط اين كه معتقد به گفتههاى ژوفروا باشيم ( به نقل از كتاب مفردات پزشكى ، جلد 2 ، صفحه 438 ، چاپ لندن 1770 ) . چون اين عبارت بسيار عجيب به نظر مىرسد ، بايد موشكافى كنيم و علت اينكه آلستون آن را بيان كرده است دريابيم . ما با جستوجوى زياد پىبرديم كه ژوفروا مقدم بر همه محققان بوده است و اطباى قرن هيجدهم ، جملگى به استناد گفتههاى او
هامش
( 1 ) .Murray( 2 ) .Liautaud( 3 ) .Alston( 4 ) .Alibert( 5 ) .Geoffroy( 6 ) . ورم و آماس سخت كبد ( دهخدا ) همان سيروز است
( 7 ) . مزانتر ( دهخدا )