خانوادهء نامدار پزشكى متولّد شده بود 3 پس از تحصيلات مقدماتى در زادگاه خود و تبريز ، در تهران دوره تحصيلات رسمى پزشكى را در دار الفنون به انجام رسانيد و از سال 1309 هجرى قمرى خدمات پزشكى خود را در سيستم نظامى كشور آغاز كرد و در سال 1311 هجرى قمرى بهعنوان « طبيب حضور همايون » و بعدها در سال 1344 هجرى قمرى بهعنوان معاون مريضخانه دولتى 4 منصوب گرديد .
اعتماد الاطباء 5 با آگاهىهاى وسيعى كه از طب سنتى و تسلّطى كه به طب جديد غربى در زمان خود داشت با تأليف اثر گرانقدر خود تحت عنوان مقامع رشيق به دفاع منطقى و علمى از طب سنّتى پرداخت . اگر چه در متن كتاب از نگارشى نسبتا سنگين و توأم با بكارگيرى واژههاى نامأنوس استفاده شده است امّا وقتى خواننده با اندكى توجّه و مراجعه به معانى لغات دشوار در زيرنويس ، در محتواى آن تأمّل كند ، بهرههاى فراوان از آن خواهد برد .
مؤلف مقامع رشيق در اين كتاب به نابسامانى كاربرد طب جديد در زمان خود و غفلت از نكات ارزشمندى كه براى تأمين و حفظ سلامت مهم است اشاره مىكند و با انتقاد از كسانى كه صرفا با اتّكا به مدارك تحصيلى ، ارزش تجربه و دانش واقعى را ناديده مىانگارند ، جنبههايى از سوء رفتار و بىاعتنايى به مبانى اخلاقى پزشكى را نيز مطرح مىنمايد و در نهايت با ارائه مجموعهاى از معانى مصطلحات پزشكى ، فرمولها و دستورالعملهاى درمانى و تجارب ارزشمند خود ، پزشكان را به بهرهگيرى از آنها دعوت مىكند . وى با ارائه شرح حال و تحليلى از عملكرد پزشكى دو نابغه بزرگ طب ايرانى يعنى محمّد بن زكريّاى رازى و ابو على سينا ، كتاب را به پايان مىبرد .
اينك در سرآغاز فصل جديدى از اعتماد به نفس ملّى و بازشناسى ميراث گذشته و همزمان با دورهء احياء كاربرد طب سنتى توأم با بهرهگيرى از پيشرفتهترين اطّلاعات پزشكى روز ، مراجعه به اين كتاب و مطالعهء آن براى پزشكانى كه دانش پزشكى را تنها در منابع غربى منحصر نمىبينند و باور دارند كه علاوه بر استفاده از آخرين دستاوردهاى علمى روز ،
برهان رسا ( مقامع رشيق لمنكري طب العتيق ) ( فارسى ) — صفحة 13
مساهمون: ميرزا حسين همدانى ( اعتماد الاطبا )
ص١٣