كلام استاد
اعتماد الاطباء و كتاب مقامع رشيق او
ورود رسمى طب غربى به ايران را بايد از آغاز كار نخستين دانشجويان ايرانى اعزام شده به اروپا ( توسط عباس ميرزا وليعهد فتح على شاه قاجار ) دانست اگر چه پيش از اين ايام نيز سابقهء كاربرد محدود طب غربى توسط چند تن از پزشكان خارجى دربار شاهان و نيز سفارتخانههاى كشورهاى اروپايى وجود داشته است .
اما افتتاح رسمى دار الفنون را توسط ناصر الدين شاه قاجار همراه ميرزا آقا خان نورى ، صدر اعظم وقت ، در سال 1268 هجرى قمرى يعنى زمانى كه ميرزا تقى خان اميركبير ، پايهگذار آن مجتمع نوين آموزشى و بزرگمرد و مصلح نظام حكومتى در روستاى فين كاشان تبعيد و تحت نظر بود ، بايد سرآغاز رسمى آموزش علوم و فنون جديد و از جمله پزشكى نوين دانست . دار الفنون در آن زمان كار خود را با 30 دانشجو و تعدادى استاد خارجى و ايرانى در ساختمان اصلى ( كه به سال 1267 هجرى قمرى عمليات ساختمانى آن به پايان رسيده بود ) آغاز كرد و يكى از مهمترين رشتههاى تحصيلى دار الفنون ، پزشكى بود كه بعدها همان به دانشكده پزشكى تغيير عنوان و ساختار يافت 1 .
تدريس طب جديد در دار الفنون ، مانع تدريس طب متداول ايرانى يا به اصطلاح امروزى طب سنتى ايران نگرديد چنان كه مرحوم ميرزا احمد طبيب كاشانى تا سال 1278 هجرى قمرى ( به مدت 10 سال ) و پس از وى مرحوم ميرزا عبد الوهاب محلاتى و نيز مرحوم ميرزا كاظم محلاتى ( پدر مرحوم دكتر احمد خان شيمى پايهگذار آموزش داروسازى نوين در ايران ) و پس از آن دو ، مرحوم ميرزا ابو القاسم نائينى معروف به صدر الحكما ( پدربزرگ استاد محترم آقاى دكتر سلطانى مؤلف مجموعه گرانقدر دائرهء المعارف طب سنتى :
فرهنگنامه گياهان دارويى ) تدريس طب سنتى را براى دانشجويان دار الفنون تا سال 1322 هجرى قمرى يعنى جمعا به مدت 54 سال برعهده داشتند كه عملا با وفات مرحوم