هم رسد ، عدس مقشر را پخته ، آبش را با روغن بادام بخورند ، يا با كره يا با روغن كره بياشامند و در آبزن نيم گرم در حمّام بنشيند و در همان ببولند .
يا ذراريح پاك نموده از سر و بال و پاها را سه روز و سه شب در دوغ با تجديد آن دوغ در روز شبى يك دفعه خيسانيده ، بعد از آن در سايه خشك نموده ، با وزن آن عدس مقشر بسيار نرم سائيده و قرص سازند و از خشك شدهء آن هشت نخود و يا كمتر - بر حسب قوّت و تحمّل آن - با شراب يا آب نيم گرم بياشامند و اصرار بر عرق نمايند از زياد كردن بالاپوش يا راه رفتن و اگر اضطراب يا كربى رو داده شود آب عدس با كره يا روغن يا زيت بياشامند و استعمال آبزن و بول نمودن در آن را نمايند ؛ اگر خون بول نمايند از فزع آب آسوده مىشوند و مىبايد حيلهها در آشامندن آبش و يا امثال آب ، مانند شراب ممزوج به آب و يا عرق شاهتره كرد .
طين بحيره كه از اسكندريه مىآورند و حبّ العرعر و جنطيانا و پنير مايه از هريك هشت مثقال كوفته و بيخته ، با عسل مصفّى و مقوّم عجين نمايند و روزى به مقدار باقلائى بياشامند ، نافع است .
ديگر از كرامت مقبرهء واقعه در قريهء مرغاب فارس مشهور به مشهد ام النّبى است كه مىگويند مدفن مادر حضرت سليمان ( ع ) است كه تختهسنگ دو ذرعى را بر تختگاه مقبره به قسمى تكيه داده كه يك سرش بر ديوارهء تختگاه مقبره است و سر ديگر آن سنگ بر زمين است كه آدمى از زير سنك عبور مىتواند كرد هركس را سگ ديوانه گزيده باشد قبل از اينكه از آب بترسد خود را به آنجا مىرساند و جميع لباسش را بيرون مىآورد و برهنه به نيّت خلاصى از زير سنگ مسطور عبور مىكند و به عقب سر نگاه نكرده از لباس برآورده مىگذرد و لباس ديگر مىپوشد و مىرود از نكايت و اذيت سم سگ ديوانه آسوده و خلاص مىشود . العلم عند الله .
ديگر از جمله هوامّ سمّى ، قملة النسر است
كه از كنه بسيار كوچكى ، كوچكتر است و روفس طبيب گفته است كه از نسر ، كه كركس باشد ، در اوقاتى نامعلوم ، ساقط مىشود و از نهشهء آن ، خون از منافذ بيرون مىآيد ؛ حتى از گوشههاى چشم و بيخ دندانها .
علاجش را مثل ملسوعه از جرّاره دانستهاند كه پادزهر معدنى و آب كاهو و صندل سرخ و خرفه و جلوزغه بر موضع نهشه گذاردن و آشاميدن از هر شير تازه دوشيده ؛ خصوصا از بز با گل قبرسى و شامى و گل مختوم و آب خيار و لعاب اسفرزه ؛ خاصّه كه عطش ، مفرط باشد .
بعضى گفتهاند كه فرو مىرود به پوست بدن و در گوشتهاى بدن ، خانه و بچّهء بسيار