انسى براى سيلان بسيار مفيد است .
مىبايد بسيار اهتمام در رفع احتباس و حصول سيلان طمث نمود ؛ زيرا كه موجب امراض ، مثل اختناق و عقر و اورام رحم و مفاصل و عرق النساء و ظلمت بصر و سوء فكر و ظنون فاسده و ماليخوليا و عروض سودا و بثورات و خراجات و غير اينها مىشود .
از آن جمله است سيلان به افراط و زايد بر سيلان طبيعى . و آفات تابعه آن ، از امراض ، بسيار است اهتمام در علاج آن ، از لوازم است .
اسباب حدوثش بسيار است ؛ مثل زيادتى خون بدن يا حدت و ردائت كيفيّاتش و قوّت جاذبه و دافعه رحم و ضعف ماسكه آن و رسيدن صدمه به رحم از طلق يا افتضاض و امثال آنها . پس مىبايد معالج ، ملاحظه نمايد و متفقد شود بر سبب سابق و سبب و اصل در هرحال ، مقدم بر هر علاجى ، جذب دم است بر خلاف جهت رحم و انصرافش از مهبل به فصد قيفال و حجامت در اسفل گودى عقب سر و گردن و وضع محجمه بر زير پستانها و مكيدن تا خوب ، محكم بچسبد و لحوم را به قدر امكان ، داخل شاخ نمايد و واگذارند با انسداد سوراخ شاخ تا خودش به تدريج سست شده بيفتد و مكرر نمايند اين عمل را .
هر روز صبح از به زور باردهء مانع از غليان خون ، مانند تخم خرفه و خشخشاش و گشنيز و كاهو و امثالشان را اندكى بو داده در عرق بيد و يا عرق نيلوفر شيره كشيده با قند و گل مختوم از نيم الى يك مثقال در آن سائيده بياشامند . يا قرص كهربا را با دوغ بياشامند و قرص را مىبايد موافق امزجه عليل تركيب نمود ؛ مثلا اگر حرارت زياد و رطوبت معتدله يا قليله است ، مبردات اجزاء را بايد زياد نمود به اين اجزاء : كهربا شمعى ، بيخ انجبار ، از هريك سه مثقال ؛ تخم گل سرخ و ورقش ، صمغ عربى ، نشاستهء برنج ، گل ارمنى ، گل مختوم و گل انار فارسى ، از هريك دو مثقال ؛ طباشير صدفى ، اقاقيا و حب الآس ، از هريك چهار مثقال ، كوفته و بيخته و با لعاب اسفرزه خمير كرده و قرص سازند .
و برحسب اعراض و امزجه در اجزاء زياد و كم بايد نمود ؛ در بعضى امزجه ، بسّد و در بعضى مرواريد و در بعضى تخم خرفه و تخم خشخاش و تخم حماض و امثال آنها را داخل مىنمايند .
كمر را مىبايد با زفت رومى و موميائى و بسّد و ترياك چسبانند . و اين تدابير را مىبايد مكرر نمود تا خدا شفا دهد . و امراض ديگر به تفاصيلى كه در كتب مبسوطه مسطور است رجوع به آنها بايد نمود از وضع اين مختصر خارج است .
شرح و نگارش نو و روان از تسهيل العلاج و رساله حافظ الصحة ( فارسى ) — صفحة 240
مساهمون: مؤسسه احياء طب طبيعى
ص٢٤٠