ممنوع است كه در پايان ، به اين مهم اشاره خواهيم نمود ؛ امّا معالجهء مشترك :
تا روز هفتم : بايد تمام معالجاتى كه براى غليانى در طول هفت روز ذكر شد را انجام دهند . « 1 »
روز هشتم و دهم : لا محاله بعد از شرب مشروب مطفى صبح ، تا غروب از آب مطبوخ ادويهء مفتّحه و ملينهء مبرده ، مثل اكليل الملك ، بزرك ، تاجريزى ، جو نيمكوفته ، پوست ريشهء كاسنى ، ريشهء خطمى ، خبازى ، گل خطمى ، بنفشه ، گل سرخ ، سنا مكى ، سپستان ، آب برگ چغندر ، لعاب اسفرزه ، شكر سرخ ، گزنگبين علفى - و به بعضى ملاحظهها ، فلوس خيار چنبر و روغن بادام و خاكشير و نمك و سرداروى ريوند چينى كه به طريق سائيدن صندل در آب سوم سائيده باشند - كه همه را جوشانيده و صافشدهء آنها را سه يا چهار قسمت نموده باشند ، سه ، بلكه چهار مرتبه اماله كنند . و قبل از هر مرتبه اماله نمودن ، براى زيادتى عمل و رفع پيچ شكم ، ريوند چينى و بورهء ارمنى كه در آب اماله سائيده باشند را همراه زهرهء گاو و روغن گل سرخ گرم نموده و از ناف تا پشت ظهار بمالند .
دقت كنند كه اگر آب اماله دير فعل شود يا به تمام اجابت نكند ، لازم است كه شيافى از صابون تراشيدهء آلوده به ماليدنىهاى مذكور بردارند تا آب اماله بالتمام دفع شود ؛ و گرنه تبخير مىشود و اسباب خفگى قلب و بىهوشى و صداع و عوارض خطرناكى مىشود .
روز دهم تا شانزدهم : اگر بعد از روز دهم مشاهده كنند كه با وجود فصدهاى ايام اول ، باز هم علامات زيادى خون يا توجه ماده به دماغ وجود
هامش
( 1 ) . اين تدابير ، همانطور كه ذكر شد مورد استثنائى دارد كه مفصل خواهد آمد .
محررّ مىگويد : اينكه بايد تدابير هفت روز سوناخس را در اين تب هم لحاظ نمود ، مورد تصريح مولف نمىباشد ؛ امّا از لابلاى كلمات ايشان با دقت كامل آشكار مىشود كه اين امر ضرورى است .