و سكون ثانى و عين مهمله ورميست بزرگ كه در ملتحمه يا اجفان عارض شود و وى اگر به بزرگان افتد به نيع موسوم گردد و اگر بكودكان حادث شود بوردينج و مر تحقيقه فى الوردينج فتذكر
تكمله
در بيان اسامى فارسى و غيره امراض كه مؤلف عليه الرحمة ضمنا ذكر نموده يا مطلقا از تذكار آن اعراض فرموده
آبله
بالف ممدوده و كسر موحده و فتح لام و هاء به فارسى جدريست
آبلهدست
اسم فارسى بيخست
آبله فرنگ
به فارسى فرنگست
آتشك
بالف ممدوده و كسر فوقانى و فتح شين معجمه و سكون كاف بطريق اشتراك لفظى تارة بر حمرت و اخرى بر نار فارسى اطلاق يابد و در باب جيم و نون بوجهى كه وجه تسميهء آن نيز بوضوح پيوسته مذكور شد
آروغ
بالف ممدوده و ضم راء مهمله و سكون واو و غين معجمه اسم فارسى جشاست
آماس
بالف ممدوده و فتح ميم و الف و سين مهمله به فارسى ورمست
آبيقوما
بالف و موحده و تحتانى و قاف و واو و ميم و الف بيونانى نوعى از قرحهء طبقه ظاهره قرنيه است كه بنا بر احتراق ماده بر سياهى چشم مانا بشعر و قطعهء خورد صوف پديد آيد لهذا ويرا بتازى احتراقى و صوفى نامند و ترجمهء لفظ مذكور بتازى شعيه است فوجه التسمية لا يخفى ؟ ؟ ؟ دهفيفا و ما على ما سيجيئ ان شاء اللّه تعالى نيز اسم يونانى قرحه مسطوره است انتباه اطلاق اسامى موسومهء بطريق اشتراك لفظى بر قرحهء سطح باطن قرنيه كه با چرك و خشك ريشه بود و اگر مزمن گردد رطوبات چشم از وى بيالايد نيز آمده و نزد بعضى دبيله چشم عبارت از ويست
اثر
بفتح همزه و مثلثه و سكون راء مهمله قسميست از بياض قرنيه كه ويرا سحاب و غمام نيز گويند و در اثناء ذكر بياض مطلق و هم در باب غين معجمه ذكر يافت
اجتماع الماء فى الراس
تعظيم الراس و در اثناء ذكر وى مذكور شد
اجتماع المده تحت القرنيه
قسم ثالث كمنه است و مر فى باب الكاف
احتباس الطمث و احتباس النفاس
در اثناء ذكر احتباس مطلق ذكر شد
احتراقى
بكسر همزه و سكون حاء مهمله و كسر فوقانى و فتح راء مهمله و الف و كسر قاف و سكون تحتانى بتازى ابيقوماست و ذكر آنفا
احتباس الشى فى مجرى الانف
اكثر به اطفال افتد و صورت حدوثش اينست كه هنگام تناول غذا سرفه يا عطسه پديد آيد يا حركتى ديگر اتفاق افتد و بدان سبب چيزى كه در دهن باشد به راه بينى در جهد و همان جا بماند و طفل آن را دفع كردن نتواند و اگر قادر بر تكلم نباشد از بيان آن نيز قاصر باشد و آن چيز در انجا دغدغه كند و متعفن گردد و بخارا و بدماغ رسد و رنج دهد و