الايچى : قاقله ، هيل ( ف ) ، هال ( ع ) ، شرفيون و شوشما ( سريانى ) ، كرده موم ( فرنگى ) . ( فرهنگ مير )
ايرسا : به يونانى به معنى قوس قزح و مراد از او بيخ سوسن كبود برّيست . ( تحفه )
ايلوا : به هندى صبرزرد است ، فيقراء .
باديان : به فارسى رازيانج است . ( تحفه )
بارتنگ : لسان الحمل .
بانس : نى ( ف ) ، قصب ( ع ) .
بانسه : حشيشة السعال . اطروسه .
به بول : كيكر : مغيلان ، ام غيلان . ( لغات فيروزى )
بچهناك : نوعى زهر ، خانق الذئب ، بيش .
خانق الذّئب : نوعى از خانق النّمر است ، برگش شبيه به برگ دلب و از او كوچكتر و تيره تر و تشريف او زيادهتر از ساق و شاخههاى باريك دراز رسته و بالخاصيه كشندهء گرگ است و در ساير افعال مثل خانق النّمر است و ابن ماسويه گويد كه او اسقيل است . ( تحفه )
بحران : تغييرى كه در وضع بيمار پديد مىآيد ( مرحله اى كه به دنبال آن يا بيمار بهبودى مىيابد يا به مرگ بيمار منجر مىشود )
براز : مدفوع .
برص : پيسى ، لكههاى سفيد روى پوست .
بزرقطونا : مشهور است و در اصفهان اسپرزه و در شيراز بنكو نامند و سفيد و سرخ ، و سياه مىباشد و بهترين او سفيد و زبونترين او سياه است و شكوفهء هر يك به رنگ او است . ( تحفه )
بسفايج : اضراس الكلب .
بسفايج : بيخيست مايل به سياهى و باريك و گره دار
مجربات اكبرى ( فارسى ) — صفحة 300
مساهمون: محمدرضا شمس اردكانى
ص٣٠٠