جنطيانا : به يونانى اسم بيخيست دراز و غليظ و مايل به تيرگى و تلخ و رومى آن را ساق به قدر انگشتى و در طول قريب به دو زرع و برگش شبيه به برگ گردكان و سرخ ، و ريزه و با تشريفات و گلش سرخ ، مايل به كبودى و ثمر و غلاف او شبيه به كنجد و غير رومى را جرمقانى نامند برگش شبيه به حمّاض و او غير مستعمل است . ( تحفه و لغات فيروزى ) .
پلاس پاپر : ثمر درختى است هندى ، پوست آن زرد و مغز آن سفيد مايل به زردى و اندك لعابى بى طعم غالبى و بعد خشك شدن پهن اندك عريض و طولانى مانند برگ كوچك ضخيم كروى شكل مىگردد . و چهار نوع مىباشد : سرخ ، و كبود و زرد و سفيد و همه در خواص برابرند ، طبيعت آن گرم و تر است . ( فرهنگ مير )
پنوار : چگوند : سنگسبويه ؛ سنگسبويه : اسم فارسى است و معرّب او به جيم به جاى گاف است و آن دانه ، ايست درازتر از دانهء انگور و بغايت صلب و شبيه به سنگ و گويند از فارس خيزد و در تذكرهء عبدوس دانهء سپستان و در بعضى كتب و شفاء الأسقام اثلق تصريح نمودهاند ، در سوم گرم و خشك و طلاى او با سركه جهت برص و آثار نافع و خوردن او جايز نيست . ( لغات فيروزى و تحفه )
پهالسه : پالسه : فالسه شكرى : ثمرى است هندى شبيه به آلوبالو در شكل و رنگ .
پهتكرى : پهتكرى : به اسم هندى زاج سفيد است . ( فرهنگ مير )
پهكرمول : بيخى است هندى با ريشههاى بسيار تلخ و سياه رنگ و آن قسط تلخ است ، طبيعت آن گرم و خشك در دوم . ( فرهنگ مير )
پودينه : نعناع ، فودنج .
پوست كوكنار : درخت افيون ، كوكنار مسلم .
مجربات اكبرى ( فارسى ) — صفحة 303
مساهمون: محمدرضا شمس اردكانى
ص٣٠٣