حكومت حركت كرده و مرتكبين خلاف ، در تبريز بعد از تحقيق به مجازات رسيدند .
محصولات ارضيهء محال قراجه داغ فقط حبوبات است و از جنگلهاى آن بعض ميوهجات جنگلى به عمل مىآيد . ذوغال همين جنگل است كه كفايت جميع ساكنين اراضى دور و نزديك اين محال را مىكند . از معادن مشهورهء اين اراضى معدن مس و آهن و ذوغال سنگى است و ممكن است كه از ساير معادن هم اگر كسى تفحّص نمايد كشف كند ، زيرا كه اراضى اين قطعه قابل است براى هر نوع محصولات .
مقبرهء شيخ شهاب الدّين اهرى در طرف جنوب شهر ما بين قصبه و رودخانه بيوك چاى واقع شده ، به امر وليعهد مغفور نايب السلّطنه مبرور در سنهء 1227 به اطراف مقبرهء شيخ مذكور حصارى كشيده و درختان زياد در دور مقبره در توى همان حصار كاشته بودند . اكنون حصار باقى است ، ولى از اشجار باغ آثارى باقى نيست . وضع مقبره ، عبارت از يك محوطهء كوچكى است مربّع كه در سمت شرقى آن مسجد زمستانى و در سمت غربيش مسجد بزرگ مرتفعى ساختهاند .
دو طرف ديگرش حجرات منقّحى است براى مسكن غربا و طلّاب . خود شيخ مرحوم در وسط همان محوطه مدفون است . دور قبر را به ارتفاع يك ذرع و نيم از سنگهاى مشبّك حجر كشيده و در حجّارى اين سنگها نوعى صنعت و استادى به كار برده كه عقل در او حيران مىماند و هنوز هم به مرور و دهور ، همان گل و بوتهها در صفحهء سنگها باقى و برقرار است .
در مسجد زمستانى در سمت جنوب نزديك محراب در روى ديوار ، چند سطرى مرحوم شيخ بهاء الدّين محمد عاملى به خط خودش در زمان سياحتش كه به اين مقام آمده و به كلام مجيد سبحانى تفألى نموده است نوشته و براى اثبات درجهء شيخ شهاب الدين به رسم يادگارى آيات قرآنى را عينا نقل كرده و خودش در آخر امضا نموده است . صورت آن اين است . « 1 »
هامش
( 1 ) در تصويرى كه ما از اين نسخه داشتيم ، گويا مانند اصل نسخه ، اينجا جاى چند خط سفيد است . ترابى طباطبائى با ارائه زندگىنامه كوتاهى از شهاب الدين اهرى و اينكه از نسل شيخ سهروردى است مىنويسد : در « عالم آراى عباسى » مكرر از مسافرتهاى شاه عباس و شاه اسماعيل و شيخ جنيد و شيخ صفى نام برده و از بيتوته كردن شاه عباس و شيخ بهايى در بقعه شيخ شهاب ذكرى به ميان مىآورد : « شيخ بهايى شب 13 شهر شعبان 1018 را در بقعه شيخ شهاب الدين بيتوته كرده است » . وى سپس شرحى مفصل از بناى بقعه با جزئيات تمام به