كه اطلس و كيمخاى يزدى و دارائيهاى مشهدى و خافى « 1 » باشد مخلع سازد و مجموع را بالاپوش مخمل بدهد و به هر نفر از لشكريان و ملازمان دوتومان تبريزى يوم الخرج « 2 » بدهد و طعامهاى الوان به دستورى كه مقرر شده سربهراه « 3 » نمايد و مجلس ملوكانهاى بدارد كه زبانها به تحسين او گويا باشد و آفرينها به گوش عالميان رسد و تفصيل لشكر ايشان را داده روانه به درگاه معلى نمايد . و مبلغ دوهزار و پانصد تومان تبريزى از تحويلات سركار خاصهء شريفه كه در دار السلطنهء مذكوره است دريافت نموده صرف ضروريات نمايد و آنچه نهايت بندگى و خدمت باشد به جان منت داشته به ظهور رساند و از منزل مذكور تا شهر به چهار روز بيايند . روز ميهمانى ، طعام به دستور روز اول بكشند و بايد كه در هر ميهمانى اولاد عظام آن ايالتپناه مانند چاكران كمر خدمت به ميان بسته آداب ملازمت به عمل آورند و به شكرانهء اينكه اين نوع پادشاهى كه هديهاى از هداياى الهى است مهمان ما شده در خدمت و ملازمت آنچه نهايت تودد باشد بهجاى آورند و تقصير ننمايند كه هرچند انواع جانسپارى و خونگرمى نسبت به آن حضرت بيشتر بهجاى آورند پسنديدهتر خواهد بود . و چون فردا به شهر خواهند رسيد مقرر دارند كه امروز در درون باغ عيدگاه سر خيابان چادرهاى درون اطلس قرمزى ميان كرباسى طبسى و بالاى مثقالى اصفهانى كه در اين ايام تمام نموده عرض كرده بود ترتيب دهند و ملاحظه نمايد كه هرجا خاطر عاطر آن حضرت مسرور باشد و از هر زمين كه در آب و هوا و لطافت و نزاهت امتياز داشته باشد رضاجوى بوده در خدمت آن حضرت دست ادب ملازموار بر سينه نهاده پيش رود و عرض نمايد كه اين اردو و لشكر و اسباب ، تمام پيشكش نواب كامياب است و خود در سر راه كوچ دمبهدم خاطر اشرف را به همزبانى كه در كمال استحكام باشد خوشوقت سازد و خود از منزل مذكور كه فردا به شهر خواهند آمد رخصت طلبيده متوجه ملازمت فرزند ارجمند باشند و صباح آن فرزند اعز ارشد را به عزيمت استقبال از منزل بيرون آورد و سروپاى كه در
هامش
( 1 ) - امروزه خواف نوشته مىشود .
( 2 ) - يوم الخرج به معناى خرج روزانه .
( 3 ) - امروز مىگوييم : روبهراه .