نبشتن فتحنامه « 1 » مقتل داهر و مملكت مضبوط كردن « 1 » محمّد قاسم بحجّاج
بر « 2 » راى امير عراق و هند حجّاج بن يوسف : بعد از تحيّات وافره « 3 » و خدمات متواتره « 4 » محمّد قاسم عرضه مىدارد « 5 » ، كه مَلِك سبحانه و تعالى و تقدّست « 6 » اسماءه ، بفضل عميم و لطف كريم لشكر اسلام را « 7 » ، بعد از انچه از جانبين مبارزان دلير و شجاعان « 8 » دلاور خود را فداى تيغ آبدار « 9 » كردند ، فتح و نصرت بارزانى داشت « 10 » ؛ داهر و لشكر او را « 11 » از پيلان مست و سواران كفره كه مغرق سلاح بودند منهزم (
f 95 a
) و مقهور گردانيد ؛ و ( ص 155 ) فيل و اسب و امتعه و اقمشه و برده و مواشى « 12 » او بتمامى در تصرف ما آمده ؛ و خمس آن غنائم « 13 » بخزانهء دار الخلافت « 14 » تحويل افتاد . و توقّع از كرم الهى مىباشد كه « 15 » چون سر اين كار « 16 » راست آمد كل ممالك هند و سند در تحت اقتدار و تمكين ما آيد و مسلّم گردد ، إن شاء اللّه العزيز .
فرستادن سر داهر بعراق
پس سر داهر به صارم بن ابى صارم « 17 » همدانى سپردند ؛ و ابو قيس را از بنى قيس « 18 » نامزد كرد ؛ و ذكوان بن علوان البكرى و يزيد بن مخالد « 19 » همدانى و زياد بن الحوارى العبدى و غير آن را در موافقت همديگر روان كرده بود ،
هامش
( 1 - 1 ) اين جمله در نسخه ب موجود نيست ؛ و نسخه پ تمام اين عنوان را ندارد
( 2 ) ب پ س م : پس
( 3 ) پ س : وافر
( 4 ) ب : متوافره ؛ پ : متواتر ؛ س : متوافر
( 5 ) س :
عرضداشت ؛ م : عرض دارد
( 6 ) س : تقدّس
( 7 ) پ : به حال لشكر اسلام
( 8 ) م : شجاع
( 9 ) پ : تيغ آبدار كفار
( 10 ) پ : بارزانى حال لشكر اسلام باز داشت
( 11 ) ب پ ك م : او را محمد قاسم
( 12 ) پ ندارد : مواشى
( 13 ) ب س ك م ندارد : غنائم
( 14 ) م : بخزانه و دار الخلافة
( 15 ) پ : كرم الهى آنكه
( 16 ) ب س ك م : چون اين كار
( 17 ) ب ندارد : بن ابى صارم
( 18 ) پ : بنى تميم ؛ س ندارد : بنى قيس ؛ م : ابن قيس
( 19 ) پ : مخالف