درآميختند و مىكشتند « 1 » تا بحصار راؤر رسيدند . برهمنان « 2 » كه در آب افتادند « 3 » ، چون آنجا كه داهر كشته شده بود خالى ماند « 4 » ، از آب بيرون آمدند « 5 » و داهر را به زير خليش « 6 » پنهان كردند . فيل سفيد روى (
f 93 a
) بلشكر كافران « 7 » آورد . آثار ايشان نماند « 8 » .
و در حكايت مىآرند كه قابل « 9 » بن هاشم روز كشتن كافران و « 10 » داهر لعين « 11 » شانزده زخم خورده بود ، و حمله مىكرد و مىگفت :
ألا فاصبحانى « 12 » قبل « 13 » وقعة « 14 » داهر * و قبل المنايا « 15 » قد غدون « 16 » بواكر « 17 »
و قبل غد « 18 » يا لهف « 19 » نفسى على غد * اذا ما غدا « 20 » صحبى « 21 » و لست بباكر
( ص 152 ) گويند كه چون بمرد ، كافران « 22 » خواستند كه سلاح از تن وى « 23 » باز كنند . كافران نتوانستند ، همانجا زير خليج كردند .
منادى فرمودن « 24 » محمّد قاسم
پس محمّد قاسم بنگريست . حُبَيْش « 25 » ابن أخى عامر بن عبد القيس پيش او بود . گفت اى پسر أخى عامر بن عبد القيس عامريان را « 26 » منادى
هامش
( 1 ) پ : كوفتند
( 2 ) ب : برهمنگان ؛ پ : برهمنگان ؛ م : برهمعنان
( 3 ) پ : كه درآمده بودند
( 4 ) پ : بود
( 5 ) پ : از اسب فرود آمدند
( 6 ) م : خليج
( 7 ) پ : بلشكر اسلام
( 8 ) پ : تا آثار ايشان نمانده بود
( 9 ) پ : قايل
( 10 ) ب پ ندارد : كافران و
( 11 ) پ ندارد : لعين
( 12 ) ب پ ح : فاصبحنا ؛ ك : فاصحنا ؛ م : فاصحابى
( 13 ) ب پ ح م :
قيل ؛ ك ه : فيل
( 14 ) ب پ ح ك : واقع ؛ م ه : واقعة
( 15 ) پ : المنانا
( 16 ) پ :
عذول ؛ م : عدون
( 17 ) كذا در نسخ پ م ؛ ب ح ك : رواكر
( 18 ) ب پ ح س ك : غدا
( 19 ) پ : يا اهن
( 20 ) پ ه : او ما غدا ؛ س : و امّا غدا ؛ ك : او ابا غدا
( 21 ) ب س ح ك : صحنى ؛ پ : صبحنى ؛ م : صبحى
( 22 ) ب س ك م ندارد : كافران
( 23 ) ب س ك م : سلاح او
( 24 ) ب س : كردن
( 25 ) ب س : جيس ؛ پ : خش ، حبش ؛ ح ك : حبش ؛ م : جيش
( 26 ) م : ياران