و خداوند عزّ و جلّ و علا و منعم سزاوار كريم « 1 » بى همتا [ را ] سپاس داريم و ستايش او بر زبان رانيم ، و از كرم نِعَم او توقّع داريم ، كه دوام نعمت تمام ارزانى دارد ، و هيچ درى بر ما بسته نگرداند « 2 » ، و مثوبات آن شكر بما رساند « 3 » ، كه از رنج فراق بُديل هر لحظه آوازى به گوش دل مىرسد و من لبيّك لبيّك مىگويم . و اللّه اگر مال جمله عراق و آنچه در تصرف من است در سر اين كار كنم « 4 » ، تا اين عار نشويم و انتقام اين نكشم ، لهب آتش غضب من (
f 49 b
) نه نشيند .
روان كردن محمّد قاسم را طرف هند و سند « 5 »
پس حجاج محمّد « 6 » را سوار كرد و صدقها داد و حشم را بمال فراوان مستظهر گردانيد ، و بغزو « 7 » هند و سند نامزد فرمود . پس حجّاج اين شعر بگفت :
دعا الحجّاج فارسه بديل « 8 » * و قد مال العدوّ على بديل
و شمّر ذيله الحجّاج لمّا « 9 » * دعاه أن يشمّره بذيل « 10 »
فديت المال للغارات حثوا « 11 » * بلا عدّ يعدّ و لا بكيل
پس حجاج گفت از راه شيراز بيرون رو ، و بتدريج منزل كن تا تمام حشم به تو رسد « 12 » .
هامش
( 1 ) ب پ س : سزا گويم
( 2 ) م : بر ما نه سته گرداند
( 3 ) م : رسانيده
( 4 ) س م : در سر كار اين كنم
( 5 ) پ ك م ندارد : طرف هند و سند
( 6 ) پ س : محمد قاسم
( 7 ) ب پ س ك :
به سفر
( 8 ) در جميع نسخ : بذيل
( 9 ) ب پ ح س ك م : لمّاه
( 10 ) ب ح : أن تشمير اربل ؛ پ : ان تشهير اذيل ؛ س : دعاء ان تشيموا ريل ؛ ك : دعاء أن تشمير اريد ؛ م : أن تشيموا زيل
( 11 ) ب پ : المال المعار حشرا ؛ ح ك : المال للعار حشرا ؛ س : الحال الحمار حشرا ؛ م :
المال للعار حشوا
( 12 ) پ : رسند