پاشيرهاى آبانبارهاى خانههايشان كه برودت آنها ميوه و ترهبار ايشان را نگهدارى مينمود و حوضهاى خانهها و چاله حوض حمامها و استخرهاى باغات كه در آنها غوطه خورده شنا ميكردند و شبها پشتبامهاى خنك كاهگلى يكنواخت هواگير كه روى آنها خفته استراحت ميكردند ، و زمستانها كرسى و منقلهاى آتش ذغال و الو چوب سفيد و هيزم كه كرسى براى خانهها و منقل جهت دكان به كار ميآمد .
كرسى چگونه وسيلهاى بود ؟
چهارپايهء بزرگى از چوب و سطوح مختلف از يك ذرع در يك ذرع تا زيادتر و در بعضى در شكل مستطيل ، با سه وجب بلندى كه لحاف به اندازهء پوشش از ابعاد 4 * 4 تا 7 * 7 و كمتر و زيادتر به روى آن انداخته با جاجيم و چادرشب سفيد آن را پوشانده مزين ميساختند و به تناسب كوچكى و بزرگى كرسى مجمعهاى مسى براى قرار دادن چراغ يا سماور و مثل آن رويش گذاشته ، اطرافش را پشتى يا رختخواب نهاده بزيرش ميرفتند . معمولا در هر خانه يك كرسى دم دستى براى اهل خانه و يك كرسى براى مهمان در اطاق پذيرائى ميگذاردند كه در بيدارى پاها را در زيرش دراز كرده به پشتىها تكيه ميدادند و هنگام خواب متكا گذارده ميخوابيدند . ( تشك پاى كرسى ) معمولا كوتاهتر اما پهنتر از تشك خواب دوخته ميشد ، در اندازهاى كه فقط پايه و پهناى كرسى را اندازه بشود ، چه در غير اين صورت لبههايش به روى هم افتاده در موقع خواب ناهموار ميآمد . براى