پيدا نميكردند ، چه هرآينه اطاق به اندازه بود كه فبها و هرگاه از پهنا كم ميآمد يكى از كنارهها را كم كرده يك كناره و يك ميانه مىانداختند و اگر از قد زياد ميآمد سرانداز را حذف ميكردند و اگر از قد كوتاه و از پهنا بيش ميآمد سرانداز و ميانه را ميگستردند الى آخر كه در هر صورت به وجه دلخواه اطاق مفروش ميگرديد .
طاقچه
طاقچه تورفتگىهاى مقوسى از ديوارهاى اطراف اطاق بود كه هرچه اطاقى زيادتر داراى طاقچه بود مرغوبتر ميآمد و ظروف دم دستى و مورد حاجت و غير آن و زينتى از جمله بلورآلات و چينىجات نمايشى را در آنها ، از قبيل كاسه بشقاب مرغىها « 28 » و قورى فنجانها و شيرينىخورى ، آجيلخورى ، قنددان ، ماستخورى ، ترشىخورى ، پنير سبزىخورى ، قاب و قدحها ، بشقاب ، دورى ، توگودها ، و امثال آن را حايل و مايل و كنار هم و بر روى هم جا ميدادند .
رف
طاقچههاى كوتاهى بعرض طاقچههاى گفته شده به طول نيم ذرع و كمتر كه روى آنها ظروف قيمتىتر و كوچكتر پربها امثال گلدانهاى چينى و بلور و دست دلبرها « نوعى گلدان بوقىشكل كه پنجهى زيبائى آن را احاطه كرده سردست گرفته بود » و كوزه قليانها و سرقليانهاى مصور و چاىدانها و شكردانها و قنددانهاى نگيننشان و ظروف طلا و نقره را ميگذاردند .
هامش
( 28 ) . نوعى كاسه بشقاب چينى نازك اعلا كه عكس مرغ و گل و گياه در آنها به كار رفته بود .