تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 110

مساهمون:

ص١١٠
رعايت كرده در اين ساعات و مخصوصا در روزهاى اول سال بلكه تا سيزده كاملا از مزاحمت و كدر ساختن ديگران و كج خلقى و جنگ و اختلاف و ايجاد مزاحمت خوددارى ميكردند .

ديگر شرايط سال نو

علاوه بر آن اعمال و رفتارى بود كه تا سيزده عيد مخصوصا در هفتهء اول سال نو از آن پرهيز ميكردند و از آن جمله بود آوردن تلخى و سياهى به خانه و قرض كردن و قرض دادن و به خانهء طبيب و دكان دوافروش رفتن كه دو عمل اخير ، يعنى مراجعه به حكيم و دوافروش و دوا خوردن را در روزهاى اول ماهها نيز رعايت ميكردند و اين از روزهائى بود كه طبيب و داروفروش بدترين روزهاى كسادى خود را ميگذراندند ، اما روضه‌خوانى و روضه‌خوان در خانه آوردن مستثنى از زارى و غم درد به خانه آوردن و جداى از مكروهات بشمار ميآمد كه به عقيده‌شان ذكر مصيبت آل عبا خود مسببى بود كه ديگر غم‌ها و گرفتارىها را دور مينمود و ديگر از سنت‌ها زيارت اهل قبور و ياد اموات كردن و خير و خيرات براى مردگان دادن و بوى و برنگ حلوا و مثل آن به ياد اموات كردن و خير و خيرات براى مردگان دادن و بوى و برنگ حلوا مثل آن به ياد گذشتگان به راه انداختن بود كه در شب جمعه‌ى اول سال برپا ميداشتند ، چنانچه اين طلب خود خيرات و فاتحه براى متوفيات در هر شب اول ماه و شب جمعه نيز برقرار ميگرديد چه مردگان را مستحق‌ترين كسانى ميدانستند كه دستشان از دنيا كوتاه و در اين ايام چشم‌براه و محتاج طلب آمرزش و مبرّات ميباشند .

واقعه قبرستان !

در اين مورد خاطره‌ى غم‌انگيزى در حافظه زنده شد كه گفتم ثبت بكنم بر اين كه در يكى از پنج‌شنبه شب‌هاى اول سال كه على الرسم به قبرستان و زيارت اهل قبور رفته بودم بر سر قبرى پيرزنى را مشاهده نمودم كه در منتهاى سوز دل
طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 110 | جعفر شهرى باف