سالشان به كدورت و دلخورى خواهد گذشت و اگر خنده و سرورى واقع شده بود شادمانيشان را تضمين مينمود و همچنين پول و پلهاى اگر جائى به دستشان ميرسيد سال خوشحالى و كاميابيشان بود و اگر برعكس آن چيزى از دستشان ميرفت و يا خسارت و ضرر و زيانى ميرسيد دليل از دسترفتگى و خسارت و امثال آن داشت كه بايد در انتظارش باشند .
به همين حساب اگر موقع تحويل در خواب باشند سالشان به سستى و رخوت و بىحالى و توقف و بىمرادى خواهد گذشت . اگر در حمام باشند ، بىآنكه خيال حمام رفتن ميداشته ، بىمحاسبه تحويلشان در حمام و مخصوصا در شستشو ميگذشت غم و غصه و گرفتارى از آنها دور خواهد شد . اگر حرف نه و نميشود و غير ممكن و مثل آن از دهان يكى از حاضران بجهد ، سال نشد و عدم پيشرفت و درجا زدن ، و اگر سر كسب و كار و داد و گرفت و گفت و شنيد و آن باشند ، سال پيشرفت و ترقى و بهبود و رونق خواهد بود . به همين اعتبار ، موقع تحويل ، اگر زمان تحويل به روز افتاده بود مردها سر كارشان بودند و زنها پس از برگزارى آن از دعا و ثنا و ماچ و بوسه و شيرينى خوردن اول كارشان به آشپزخانه رفتن و روشن كردن اجاق بود و بعد از آن دوخت و دوز و نو كردن سرخاب سفيداب بزك و بگوى و بخند ، كه مردها تا آخر سال سر كسب و كار و زنها در كارخانه و پختوپز و سرخاب سفيداب و بگوبخند بكنند و سر زندگيشان باشند .
ساخته و پرداختهى ذهنيات و تصوراتى كه نه ميشد مهمل و واهيشان دانست و نه ميشد مهر قبوليشان زد ، چه از طرفى تيزگوشان و زباندانان و آزمودگان از هرچه و هرچيز ، حتى از اشياء بىزبان سخنان شنيده پيشگوئىهاى غير قابل انكار دريافته ، تا آنجا كه مدار امور بر روى فرامين و آرى نههايشان نهاده برايشان سند ( اشيا همه ناطقند و گويا . . . ) امضاء كردهاند و از طرفى تجربه ديدهها پافشارى بر روى ( هيچچيز شرط هيچچيز نميشود ) داشته رد نظر دستهء
طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 105
مساهمون: جعفر شهرى باف
ص١٠٥