تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 403

مساهمون:

ص٤٠٣
گرفته چنانچه موردنظرش قرار ميگرفت در را گشوده تعارف مينمود كه معمولا هم اين تعارف ، از سلام كردن واردان به او بخاطر افتاده‌نوازى و سابقه‌اى كه از او داشتند و احوالپرسى جواب داده ميشد و كمتر كسى بود كه در مراجعت « چه توقفى داشته يا نداشته ، پسنديده يا نپسنديده بيرون آمده باشد » چيزى در مشت در بازكن نگذارده احسان و استمالتى از او به عمل نياورد ، و چون به داخل راهنمائى شده ، در كلون ميگرديد از اينجا ديگر وظيفهء ( خانم رئيس ) بود كه پيش‌آمده مهمان يا مهمانان را تحويل گرفته راه‌نمائى بكند .

خانم رئيس

خانم رئيس‌ها نيز نوچه غنچه‌هائى بودند كه طراوت و جوانى خود را در اين خانه‌ها بسر آورده ، با درستى و صداقت و امانت خدمت نموده از جلوه و كار افتاده بخاطر يگانگى و بىرنگيشان رياست و تمشيت خانه‌اى به عهده‌شان گذارده شده بود ، كه اگر توانسته بودند سرمايه‌اى بيندوزند ميتوانستند خانه‌اى به اجاره درآورده ( صاحب خانه ) بشوند و هرآينه در اين موقعيت نيز بسر عقل نيامده عوايد خود را همچنان صرف رفيق و رفيق‌بازى و خرج دل بكنند طولى نميكشيد كه بخاطر ريخت و از كار و حوصله افتادگى از اين كار نيز معلق گرديده به كلفتى و ( ماست و خيار ) « 28 » آورى ميافتادند . در اين صورت خانه‌دارها يا ( صاحب‌خانه ) ها هم كسانى بودند ، از زن و مرد كه يا از خانمى و ( خانم رئيسى ) به آن مقام‌ها رسيده بودند و يا پول‌پرستانى بىاعتنا به شأن شرف مانند ياور عبد اللّه خان و سرهنگ مداخل و حاجى شعبان و ذال ممد سابق الذكر و بچه به ارث رسيده‌هاى معتادى كه تتمهء سرمايهء از دست داده را وارد آن كار كرده ، فرش و گليم و چند دست رختخوابى فراهم نموده خانه‌دارى ميكردند .
هامش
( 28 ) . زنان از كارافتاده‌اى كه استرحاما به پادوئى و سينىبيارى ، سينىببرى واميداشتند .
طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 403 | جعفر شهرى باف