چشمهعلى ، قبر درويش صفا « 6 » و هر باغچه و مزرعه و تفرجگاهى ، اعم از شخصى و وقفى و اجارهاى كه اذن دخول در آن مييافتند ! مثال باغهاى عشرتآباد ، يوسفآباد ، بهجتآباد ، جمشيدآباد ، باغ انارى ، عباسآباد ، فيشرآباد و ديگر : فضاى امامزادهها و باغ و باغات و درختكارى و سبزهزارهاى اطراف آنها مانند شاه عبد العظيم و باغات وقفى اطراف آن امثال : باغ ملك ، باغ طوطى ، باغچه عليجان ، باغ سراج و بىبى زبيده « 7 » و صحن و اطراف و آب و سايههاى آن . امامزاده حسن ، امامزاده معصوم ، سيد ملك خاتون ، امامزاده گل زرد « 8 » ، باغ يوسفآباد ، استخر ارمنىها ، آسياب گاوميشى « 9 » و خلاصه هر نقطهاى كه آب و درخت و سبزه و صفائى داشته ميتوانستند اوقاتى را در آن گذرانده به استراحت و عيش و نوش و تفريح سالم و غيرسالم عرقخورى و خانمبازى و استعمال دود و دم ترياك و چپق و چرس و بنگ و حشيش بپردازند ، كه البته اماكن زيارتى مخصوص متشرعان و غير الواتها و باغ و باغات دوردستتر و غير زيارتى براى داشمشدىها و خوشگذرانهاى بىبند و بار ميآمد .
از اول بهار مردم دسته دسته در مواقع فراغت به يكى از اين اماكن روآورده ، يعنى از شهر و مشغلهء آن به در زده وقتگذرانى ميكردند و اين هواخورىها و تفريحات مستمر همچنان ادامه داشت تا فصل خزان و برگريزان كه پرندگان ييلاق قشلاق كرده آنها نيز به خانه لانههاى خودسر بكنند .
هامش
( 6 ) . جنوب چشمهعلى .
( 7 ) . زيارتگاهى در غرب جاده شهر رى پائين پل سيمان طرف غرب .
( 8 ) . زيارتگاهى در شرق جنوبى تهران در مسماى نام آن از درختهاى گل زردى با گلهاى فراوان كه در بهار و پائيز مينشست .
( 9 ) . آسيابى پرآب ، حدود شمال ونك با گاوداريها و گاوميشدارىهاى جوار آن . خلوتكده اهل عيش .