تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 349

مساهمون:

ص٣٤٩
مضيقات ؟ مثل جفت و صبر زرد و تخم كلالهء گل سرخ جهت خشك و جمع كردن . كلاه‌گيس ، سرگيسى « 62 » ، گلابتون « 63 » ، رنگ روناس ، حنا ، آمله ، وسمه براى تقويت و رنگ كردن مو با دستور طبّ يوسفى ( آب سماق و آمله و وسمه و حنا - موى سفيد را به دو ساعت كند سيا ) . طاس ، سينىهاى لب كنگره‌ئى حمام و زير پا . مشربه ، آئينه‌ى قاب مسى و سنگ پاى قاب مسى « 64 » براى حمام . قوطى سفيدآب ، شانهء چوبى ، ( قاب « 65 » دعا ، حمايل « 66 » ) چرمى ، نور و سرور « 67 » ، مجرى « 68 » ، صندوق و گهوارهء بچه ، ننو كمان « 69 » ، روروك ، مشمع مومى زير پاى بچه ، اسباب‌بازىهاى مختلف مانند ، فرفره ، وق‌وق صاحاب ، جغجغه ، قارقارك ، ماشين دودى . چراغ لامپا ، پيه سوز « 70 » ، چراغ موشى « 71 » ، قاب قرآن ، جعبه‌ى بزك ، كيف سوزن نخ ، كيف خاك تيمّم ، سفره‌ى قند « 72 » ، روقورى ، كيسهء دستمال شب « 73 » ،
هامش
( 62 ) . گيس بافته‌اى كه به سر گيس مىبافتند . ( 63 ) . ابريشم بافته‌اى كه به رنگ مو براى دنبالهء گيس ، همراه منگوله‌اى از سر خود . ( 64 ) . متمكنين كه قاب آئينه ، يعنى قسمت دستگيره و قاب سنگ پاى حمامشان را از نقره يا طلا دستور ميدادند . ( 65 ) . لولهء فلزى جاى دعا . ( 66 ) . تسمه‌ئى از چرم با چندين قاب دعا كه حمايل مىكردند . ( 67 ) . سنگى سفيد و مخطّط براى گشايش و محبت . ( 68 ) . جعبهء كوچك از تخته و تيماج . ( 69 ) . هلالى مانندى از چوب كه روى ننو ، يا گهواره قرار داده براى حفظ از پشه و مگس رويش تور ميكشيدند . ( 70 ) . ظرفى شبيه پياله از سفال كه در آن روغن كرچك ريخته فتيله گذاشته روشن مىكردند . ( 71 ) . قوطى حلبى گردن‌دارى كه فتيله در آن قرار مىدادند و نفت ريخته بدون لوله روشن مىكردند . ( 72 ) . اين كيف‌ها و سفره‌ها مانند كلاه ملوانان ، گرد و پهن بود كه از ترمه و مخمل دوخته مىشد و با قيطانى ، ليفهء آن به هم مىآمد . ( 73 ) . كيسه‌ئى كوتاه و چهارگوش با تهى مقوائى كه دستمال‌هاى آلوده شده‌ى مقاربت را در آن جا ميدادند ، از آن‌كه هم چشم مردشان به آن نيفتد و كراهت نكند و هم زن غيره نبيند ، مبادا در ميانشان سياه‌بخت بوده اثر بنهد ، چه جمع كرده شستنشان را براى روزهاى سعد ميگذاردند .