اول ماه كه موجب رفع فتنه و شر و ضرر و آفت تا رمضان ديگر مىباشد و غسلهاى بسيار در اين ماه كه باعث خوشبوئى بدن خواهد بود .
ديگر احياى در شبهاى قدر با غسل موقع غروب و بر سر گرفتن قرآن و خدا را به چهارده معصوم ده ، ده بار قسم دادن و زيارت امام حسين كه موجب آمرزش گناهان خواهد بود ، اگر به عدد ستارگان آسمان بوده باشد . و خواندن دعاى جوشن كبير در اين سه شب و خواستن خير و عافيت از خداوند و آمرزش خود و اموات كه مستجاب خواهد بود و خواندن سورهء عنكبوت در شب بيست و سوم كه سبب رفع گرفتارىها و پريشانىها و تبهاى درونى مىباشد و اعتكاف در محراب و مسجد و در آخر جماع با حلال خود در شبهاى طاق و حضور در نماز عيد با شرايط آن و افطار با تربت سيد الشّهداء كه تا محشور با بهترين روزهداران و صلحا و اولياء شده باشد . پس اين بود شرايط و آدابى كه متدينين درجه اول آن را قبول داشته ، كم و زياد عمل كرده به كار مىبستند .
پيشواز
و امّا متوسّطين : از مدتها قبل با اين صورت به پيشواز ماه رمضان مىرفتند كه زنها تقريبا در تمام ماه شعبان به تهيّه آذوقه و خوار و بار ماه رمضان برآمده . به پاك كردن برنج و حبوبات و كوبيدن آرد برنج « 2 » و نخودچى و زردچوبه « 3 » و امثال آن برآمده خانه را پر و پيمان مىساختند و از اول اين ماه بود كه احوال و رفتار و قيافههاى اين دسته وضع ديگر يافته تغييرات كلى ميگرفت .
صورتها آرام و ملكوتى ، چهرهها متين ، قدمها آهسته ، سرها به زير ، چشمها درويش ! دلها تحت كنترل ، راعى حلال و حرام و مكروه و مباح و نجس و
هامش
( 2 ) . خرده برنج را در آب خيسانده مىكوبيدند و باد داده الك مىكردند .
( 3 ) . زردچوبه را در روغن كمى سرخ كرده مىكوبيدند .