تابوتش را به زمين گذارده همراهانش به اتفاق اولاد ، يا برادر ، يا پدر و اگر زن بود شوهر و نزديكانش پشت سر عالم يا مجتهد برايش به ( نماز ميت ) « 13 » ميايستادند و مقدمترين نمازگذار را براى متوفى فرزند يا پدر و مادر و نزديكان و بستگانش ميدانستند و نماز ميت را از نمازهائى ميگفتند كه بر هركس فرض بوده بايد آن را بجا آورد ، اگرچه در دفن مرده حضور نداشته در محلى ديگر و با اطلاع از مرگ او به انجام برساند كه هم مرده ، هم نمازگزار از او كسب فيض مىكند .
سپس براى دفن ، جنازه را سه بار تا نزديك گور برده برگردانده ، اگر مرد بود پائين قبر ( سمت شرق ) و اگر زن بود مقابل گور ( طرف قبله - رو به قبله ) اش گذارده شخصى از كسان او با سر و پاى برهنه داخل قبر شده كف آن را تميز كرده ميت را با ذكر ( بسم اللّه و باللّه و فى سبيل اللّه و على ملت رسول اللّه . . . ) گرفته در قبر از پهلوى راست نهاده بند پا و سر كفنش را گشوده رويش ( نقاب كفنش ) را كنار زده ، صورتش را بر خاك ميگذاردند و تربت سيد الشهدا ( خاك مزار حضرت ابا عبد اللّه [ ع ] ) در قبرش نهاده ، خشتهاى لحدش را بر رويش چيده ، دعاى قبر را به اين مضمون و ترجمه كه ( الهى رحم كن بر تنهائى او و مونس باش بر ترس و وحشت او و ترحم نما بر غربت او و قرار بده او را در رحمت خود و و اصل ساز او را به استقامت خود و قرار بده او را در زمره موحدين و محشور ساز او را با دوستان محمد و آل محمد ) خوانده بالا ميآمد و ( تلقينخوان ) « 14 » بالاى قبرش رو به قبله نشسته برايش به خواندن تلقين
هامش
( 13 ) . نمازى كه حتى جنب و حايض ميتواند همراه تيمم يا وضو ، با كفش و بدون كفش اقامه نمايد ، به اين صورت : بعد از نيت پنج تكبير گفته در اللّه و اكبر اول شهادتين ( اشهد و ان لا إله الا اللّه محمد رسول اللّه ) بگويد و در تكبير دوم صلوات بفرستد و در تكبير سوم طلب مغفرت براى مؤمنين و مؤمنات نمايد و در تكبير چهارم طلب مغفرت براى ميت يا ميته حاضر نمايد و با تكبير پنجم نماز را تمام بكند .
( 14 ) . كسى كه حرف دهان ميت گذارد و از جانب او بذكر كلمات استغفار و . . . طلب بخشش برآيد .