تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 267

مساهمون:

ص٢٦٧
بيامرزيم مقدارى از گناهان كسى را كه يك طرف جنازه‌ات بر دوش گرفته باشد و بيامرزيم از جميع معاصى آن را كه چهارپايهء تابوتت را گرفته باشد . ديگر آنكه تابوت را بسرعت نبرده و كندى بيحد نكرده با ملايمت به قبرستان برسانند و ديگر براى مرده‌طلب مغفرت و آمرزش بسيار نمايند و همراه جنازه لب به خنده و مزاح و باطل و لغو نگشايند و احترام بستگان او را واجب شمارند و چون چهل تن بر جنازهء كسى حاضر شده گواهى بر خوبى او داده ، از شر و بدىاش به دور بدانند و بگويند ما جز خوبى از او چيزى نميشناسيم حقتعالى شهادت ايشان را قبول فرموده بگويد من نيز ميآمرزم گناهانى را از او كه شما آن را نميدانيد و ميآمرزم شما را كه به خوبى ياد او ميكنيد . پس از آن حاضران كنار مزار نشسته « بالاى سر وى رو به قبله » انگشتان خود را گشوده بر خاك نهاده حمد و سوره ( فاتحه ) خوانده براى او طلب رحمت و مغفرت نموده برميخاستند و هفت قدم به تأنى دور شده ، مراجعت كرده باز ميگشتند و در اين وقت بود كه زنها بر روى قبر ريخته به شيون و ناله و بر سر و رو زدن و يقه دريدن و گيسو كندن و ضجه زدن و شيون نمودن برميخاستند ، تا آخر كه تنگى شربت و گلاب بر قبرش پاشيده ، با زير بغل و بازو گرفتن اطرافيان و تسلا و امر به سكوت دادن همراهان و بزرگترها مراجعت ميكردند .

آداب پيش خريدن قبر

آداب پيش خريد كردن قبر هم آن بود كه اگر كسى قبرى براى خود در هنگام حيات ميخريد ، بايد تنگى شربت و شيشه‌اى گلاب و مقدارى تربت سيد الشهداء در آن گذارده ، سرش را پوشانده ، هر شب جمعه كنارش چيزى خير كرده براى خود و اموات گذشته طلب آمرزش بكند .
طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 267 | جعفر شهرى باف