عزادارى محرم
از ميدان كاهفروشها مطلبى درباره تعزيهخوانى بميان آمد كه لازم شد درباره آن به توضيح بيشتر پردازم .
عزادارى محرم در تهران از قرون متمادى معمول و مرسوم بوده همه ساله بر شكوه آن ميافزود تا زمان مورد ذكر كه به صورت بزرگترين نمايشات درميآمد . از ده ، پانزدهم ماه ذى الحجه كه بچهها پارچههاى سبز و سياه بر سر چوبها كرده ، علامتهاى حلبى ، تختهاى بر سر دست آورده دور كوچهها به راه افتاده : ( محرم آمد و عيدم عزا شد حسينم وارد كرب و بلا شد ) ميگفتند ، مساجد و تكايا و حسينيههاى شهر را آماده براى عزادارى ميساختند ، يعنى چادرها و خيمههاى روضه و تعزيه را بر سر پا كرده مرثيهخوانى و روضهخوانى را شروع ميكردند .
قبلا لازم است كه راجع بچگونگى روضه و اينكه چگونه و از كجا و اين صورت يعنى آنكه كسى بر سر منبر يا سكوئى رفته از بر ذكر مصيبتى از شهداى كربلا براى مردم نمايد پيدا شده اشارهاى كرده سپس به مطالب راجع به آن پردازيم .
از ازمنه دور يعنى از رسيدن طايفه بنىاسد بدشت كربلا و شناختن اجساد شهدا و به خاك سپردن ايشان و مويه كردن بر مزارشان كه روز سوم و بروايتى پنجم شهادت بوده مردم شيعه مذهب پنهانى و در زمان ديلميان و دودمان صفويه بطور آشكار همه ساله در دههى محرم در بيستم صفر ( چهلم امام ) كه ( اربعين حسين ) ناميده مىشود مجالس تذكارى در عزاى آن بزرگوار برپا ميداشتند تا سنه نهصد هجرى قمرى كه ملا حسين كاشفى هراتى واعظ با استفاده از مقاتل و كتب گذشتهها در مقتل كتابى بنام ( روضة الشهدا ) تدوين و تمام نموده