تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سيراف ( بندر طاهرى ) ( فارسى ) — صفحة 170

مساهمون:

ص١٧٠
اخذ نتايج زير بود : 1 - اقواميكه معابد ، اتاقها ، انبارها ، حمام‌ها ، آغل‌ها و طويله‌هاى سنگى در دل كوه براى خود و احشام خود ساخته‌اند و در ميمند نزديك كرمان مسكن گزيده‌اند از نژاد آريائى و تيره‌پرستندگان مهر بودند كه بعدا به كيش اسلام درآمده‌اند و همين اقوام بعدا تكايا و مساجد هم ساخته‌اند و حتما قبور آنها نيز از صورت دخمه بيرون آمده و به صورت قبور مستطيل‌شكل مسلمين درآمده است . 2 - اين اقوام نيز قبور و دخمه‌هاى سنگى داشته و اسكلت‌ها را پس از اينكه در معرض هواى آزاد قرار ميدادند و گوشت آنها بوسيله لاشخورها خورده و استخوانها از هم پاشيده ميشد اسكلت را به داخل استودانهاى مدورى كه از سنگ ساخته بودند منتقل كرده و ظروفى نيز در پيش آنها گذاشته و دفن ميكرده‌اند . نظير همين نتيجه را هم با اندك اختلافى ميتوانيم در سيراف بگيريم و بگوئيم اقواميكه در سيراف پيش از اسلام در تنگ لير و دره شيلو زندگى ميكرده‌اند و اتاقهاى كوچك و بزرگ با شيوه بسيار استادانه در دل كوه و در دامنه شيب‌دار صخره‌ها ايجاد كرده‌اند از نژاد آريائى و تيره ميترائيسم يا زرتشتى بوده‌اند كه پس از مسلمان شدن استودانها را به قبور سنگى تبديل كرده و اموات خود را به شيوه مسلمانان آنروزى دفن كرده‌اند كه بطرح همان استودانها و بزرگتر از آنها به شكل مستطيل ساخته شده‌اند . 3 - اين اقوام در حفظ رسوم و آداب و عادات نياكان خود كوشا بوده و تا آن جائى كه هنوز هم از خمره‌هاى سفالى اوائل اسلام يا احتمالا دوره ساسانى استفاده ميكنند ، همينطور هم‌كيش خود را مشكل از دست داده و به كيش جديد اسلام درآمده‌اند . همين امر در سيراف نيز صادق است . چنان كه در اوائل اسلام پيروان كيش ميترا و زرتشت هرگز راضى نميشدند كه به كيش جديد
سيراف ( بندر طاهرى ) ( فارسى ) — صفحة 170 | غلامرضا معصومى