زائرين پس از انجام مراسم طواف ( پراد كشنيه
( Pradakshinya
معبد عود مىسوزانند و نذورات مثل برنج و گل اهداء مىكنند . ولى سالى يكبار به مدت 10 روز به مناسبت جشنهائيكه برپا مىشود
( Perahera )
دسته راه انداخته و دندان به معرض زيارت عامه قرار مىگيرد . مخصوصا در يك شب پر ماهى در ماه اوت محفظه دندان را كه با جواهر پوشيده شده در هودجى مخصوص در پشت فيل سفيد معبد گذارده و طى مراسم باشكوهى با ساز و آواز و رقص به معيت روحانيون و مشعلداران و دهها فيل ديگر دور شهر مىگردانند . ( ص 345 - 366 )
( Williams ; Ceylon , Pearl of The East . London . 1956 . )
شمارهء 84
ظهورى ترشيزى ساقىنامه مشهور خود را بنام برهان شاه والى احمدنگر پرداخته است .
مير غلام على صاحب تذكره ماثر الكرام يا سرو آزاد وفات ظهورى را در سال 1025 ه . ق در دكن يادداشت كرده است .
ولى ادوارد برون در تاريخ ادبيات ايران ( جلد چهارم ) مىنويسد كه ظهورى ساقىنامه خود را بنام عادلشاه پادشاه دكن پرداخت و در سال 1024 ه ق ( 1615 ميلادى ) در آنجا به قتل رسيد .
ظهورى مورد احترام شعرائى مانند صائب قرار گرفته كه از او با احترام ياد مىكند :
صائب نداشتيم سروبرگ اين غزل * اين فيض از كلام ظهورى به ما رسيد
ظهورى كه غزلسراى ماهرى نيز بود علاوه بر ساقىنامه ديوان غزلى نيز از خود به يادگار گذارده است . اين شعر از اوست :
شب از مژگان تر رفتم غبار آستانش را * پشيمانم كه كارى ياد دادم پاسبانش را
شمارهء 85
مجمع الجزاير اندمن به علت موقعيت جغرافيائى آنكه در سر راه كشتىهائيكه به هندوستان و خاور دور رفتوآمد ميكنند واقع شده از قديم الايام توجه دريانوردان را به خود جلب كرده است . مسعودى مينويسد كه « در اين نواحى جزايرى بنام اندامان واقع شده كه در آن مردمانى سياه رنگ و با قيافه و شكلهاى عجيب با موهاى مفلفل ( مجعد ) و پاهائى بزرگ كه طول آنها از يك ذرع تجاوز مىكند زندگى مىكنند آنها كشتى ندارند و اگر كشتى غرق شود و اجساد سرنشينان به ساحل افتد آنها را ميخورند و همين عمل را نسبت به سرنشينانى كه زنده بدست آنها بيفتند انجام ميدهند . ( كتاب ياد شده ص 339 ) .
بنوبه خود چئوجوكوا
( Chau Ju - Kua )
مؤلف كتاب « توصيف ملتهاى خارجى » كه احتمالا در اواسط قرن سيزدهم ميلادى برشته تحرير درآمده است مينويسد كه در راه سفر از خاور - دور به سيلان « اگر باد موافق نباشد ممكنست كشتى به محلى كه اندمن
Yen - to - man )
در