تمغا : باج و خراج و مهرى كه پس از گرفتن باج بر اجناس زنند .
تميمه : بازوبند ، گردنبند ، مهره يا طلسمى كه براى دفع چشم زخم با خود دارند .
تنزه : صفا و خرمى ، گردش ، بىآلايشى و پاكى .
تنقيح : پاكيزه كردن و اصلاح كلام از عيب و نقص .
تنغيص : تيرگى ، تيره ساختن .
توانى : سستى .
توتيا : دارويى است براى درمان بيمارى چشم و تقويت بينايى ، گياهى است كه در كوههاى الوند مىرويد و براى تقويت چشم نافع است .
توريد : گلگون كردن ، گل بيرون آوردن درخت .
توفيت : تمام دادن ، نيك وفا كردن .
توقيع : نشان گذاشتن و نشان كردن ، نامه و فرمان ، دستخط ، امضاء كردن .
توقى : خويشتندارى ، پرهيز .
توهج : افروخته شدن .
تهليل : لا إله الا الله گفتن .
تهيئوا : تهيئى ، آماده شدن .
تيسير : آسان كردن .
تيه : بيابان ، سرگردانى ، گمراهى .
ث - ج - چ ثياب : جامهها .
ثهلان : كوهى است در بلاد عربستان كه در وقار و بزرگى بدان مثل زنند .
جارحه : دست و اندام .
جاشت : جاشت النفس - شوريده دل و برآمد از اندوه و بيم .
جافى : ستمكار .
جدران : ج جدار ، ديوارها .
جحيم : دوزخ ، پنجمين طبقه از جهنم ، جاى بسيار گرم .
جسيم و جسيمه : بزرگ .
جفا : كفك آب و جز آن .
جلابيب : ج جلباب ، چادر زنان ، جامه فراخ .
جماح : سركش .
جمر : اخگر ، تكه آتش .
جم : گروه ، جمى غفير ، گروه بسيار از مردم و هر چيز .
جنود : ج جند ، سپاهيان .
جنة : سپر .
جنى : چيده شده .
چفسيده : بدل چسبيده .
ح - خ حاير : سرگردان .
حبور : شادى و فراخى عيش .
حجام : دلاك ، رگ زن ، آنكه حجامت مىكند .
حداثت : نوجوانى ، نوخاستگى ، آغاز هر چيز .
حذاق : ج حاذق ، ماهران .
حشر : گرد آوردن مردم ، برانگيختن ، و به فتح دوم گروه و دسته .
حشيش : خاشاك ، گياه خشك .
حصص : ج حصه ، بهره و نصيب .
حصر : شمردن .
حظاير : ج حظيره ، ديوار پست ، محوطهء محصور .
حلى : زيور و زينت .
حمامه : كبوتر ، هر مرغ طوقدار .
حميم : آب گرم .
حنين : ناله ، بانگ كردن از شادى يا حزن .
حيات : ج حيه ، ماران .
حياض : ج حوض ، آبگيرها ، آبدانها .
حياطت : نگاه داشتن .
حيتان : ج حوت ، ماهىها .
حيز : جاى و مكان و محل ، كرانه هر چيز .
خاب : نوميد شد .
ينبوع الأسرار في نصايح الأبرار ( فارسى ) — صفحة 486
مساهمون: كمال الدين حسين بن حسن خوارزمي
ص٤٨٦