ضجر : دلتنگى و بىقرارى از اندوه .
ضراء : سختى و بدحالى و زيان .
ضراعت : فروتنى و تضرع و زارى .
ضوء : روشنايى .
ط - ظ طاح : مشرف به مرگ شده ، طوح : به هلاكت نزديك شدن .
طارى : ناگاه درآينده ، گذرنده .
طاشوا : از طيش سبكسرى ، سبك شدن ، تندمزاجى .
طراز : جامهء فاخر و قيمتى ، نقش و نگار ، زينت ، كناره و سجاف و حاشيه .
طريان : ناگاه درآمدن ، آمدن از جايى كه ندانند .
طرى : تازه و شاداب .
طغرا : فرمان ، منشور ، خطى منحنى كه به جاى امضا بالاى فرمانها كشند .
طفت : از مصدر طفوء ، خاموش شدن .
طوارق : ج طارق ، راهزن و دزد .
طواغيت : ج طاغوت ، بت و هر باطلى و هرچه جز خداى كه او را پرستند ، شيطان و ديو .
طويت : انديشه و ضمير و نيت ، دل و درون و قصد .
ع - غ عاثا : از مصدر عيث ، تباهى و فساد .
عبرات : ج عبره ، اشكها ، اندوه بىگريه .
عبهر : نرگس ، گل نرگس .
عتبه : آستانه در ، چوب ما بين در كه پاى بر آن نهند .
عثور : ج عثره ، لغزشها ، خطاها .
عرار : سختى و زشتى ، بلندى و مهترى .
عرايس : ج عروس .
عرين : خشمگين .
عزازيل : شيطان و روح پليد .
عفاريت : ج عفريت ، اهرمن ، غول و هر صورتى مهيب و هولناك كه مشاهده شود .
عقارب : ج عقرب ، كژدمها .
عقال : زانوبند ، ريسمانى كه بدان زانوى شتر بندند .
عقود الشهب : رشتههاى شهابها .
عمد : ج عمود ، ستون خيمه .
عميا : نابينايى ، كورى .
عناء : رنج و زحمت و اندوه .
عوارف : ج عارفه ، خوبىها .
عوان : مأمور اجراى ديوان ، فراش و محصل سختگير .
عين الكمال : چشم زخم .
غاب : غايب شد .
غاشم : ستمگار و ظالم .
غاشيه : زينپوش .
غباوت : كودنى و نادانى .
غداه : بين طلوع فجر و برآمدن آفتاب ، غداه البين ، بين الطلوعين .
غرايس : ج غريسه ، خرمابن ، نهال تازه كشته .
غزارت : فراوانى و بسيارى .
غشاوه : پرده ، پوشش ، تاريكى چشم .
غصن : شاخه .
غطا : پوشش و پردهء گسترده و سياه .
غلوا : اول جوانى و سرعت آن ، از حد گذشتن .
غمّه : ليله غمه ( به فتح اول ) شب سخت و گرم ، شب غمانگيز ، و به ضم اول به معنى اندوه و حزن و هر آنچه چيزى را بپوشاند ، امر غمه كار مشتبه و پوشيده كه موجب اندوه باشد .
( لغتنامه ذيل حرف غين ) .
غوانى : ج غانيه ، زنان خوبروى .
غوايت : گمراهىها ، بيراهىها .
غياهب : ج غيهب ، تاريكىها و شبهاى بسيار سياه .
ينبوع الأسرار في نصايح الأبرار ( فارسى ) — صفحة 489
مساهمون: كمال الدين حسين بن حسن خوارزمي
ص٤٨٩