بثثته : از ريشه بث - پراكندن .
بشاعت : ناخوشى ، بىمزگى ، ناخوش شدن از خوردن طعام .
براقع : ج برقع ، روبند ، نقاب .
برايا : ج بريه ، آفريدگان ، مخلوق .
بسر : خرماى نارس .
بشره : پوست ، چهره و صورت .
بصاير : ج بصيرت ، بينايىها ، بينادلىها ، بينشها .
بطال : بيهودهگو ، بيكاره ، كاهل .
بعد المشرقين : فاصلهء ميان مشرق و مغرب .
بعد ما : از آن پس ، پس از آنكه .
بعره : پشگل ، سرگين .
بغى : ستم كردن ، گمراهى ، گردنكشى .
بلعوم : گذرگاه آب و طعام در حلق .
بياعت : بيعت ، عهد ، پيمان بستن با كسى و به اين صورت در كتب لغتى كه بدانها مراجعه شد نديدم .
بيور : عددى معادل ده هزار .
ت تباوس : با هم فقر ورزيدن و فروتنى حقيرانه كردن .
تاها : تاه تيها - لاف زد و تكبر كرد .
تبتيل : از دنيا بريدن ، انقطاع از جهان و مردم .
تبجيل : بزرگ داشتن ، احترام .
تبعه : فرجام بد ، پاداش .
تبيان : آشكار كردن ، شرح و گزارشى روشن كردن .
تحت الثرى : زير خاك .
تحرى : طلب ، جستجو .
تحصى : نگاه داشته شدن و پناه داده شدن .
تحميل : زينت دادن ، نيكو كردن ، آراستن .
تدرج : اندك اندك پيش رفتن .
تدلى : فرو آويختن ، فروهشته شدن .
تدليل : مرفه ساختن كسى ، جدا كردن ، دور ساختن .
تذليل : خوارى و فروتنى .
ترحيب : مرحبا گفتن .
ترهيب : ترسانيدن ، تهديد .
ترصيف : نسبت هر حرفى را در وضع با حرف ديگر رعايت كردن .
ترفع : برترى نمودن ، تكبر ورزيدن .
تسلس : رياكارى ، سالوس .
تساهل : سهلانگارى .
تسويت : يكسان كردن و برابر كردن .
تسويف : در تأخير انداختن چيزى را .
تسويل : به گمراهى افكندن ، آراستن چيزى را براى فريب .
تشمر : به سرعت رفتن ، دامن درچيدن ، آماده شدن .
تشوير : خجلت ، شرمندگى .
تشييد : محكم كردن .
تشييع : به قصد توديع از پى كسى رفتن ، بدرقه كردن .
تصنع : ظاهرسازى ، خودآرايى .
تطييب بال : پاكيزه كردن حال .
تعامى : نابينايى ، كورى نمودن .
تعزير : نكوهش كردن ، ملامت كردن .
تعس : بدى و دورى و هلاك و نحوست ، تعس ، اسم فعل است به معنى هلاك باد ، دور باد .
تعلى : بلند شدن ، برآمدن بر چيزى ، بالا رفتن به آهستگى .
تعويل : اعتماد و تكيه .
تغمد : پوشيدن ، فراگرفتن .
تفرد : تنهايى .
تفصى : از دشوارى و تنگى به درآمدن .
تلبيس : نيرنگ ساختن ، پنهان كردن مكر ، رنگ ساختن .
ينبوع الأسرار في نصايح الأبرار ( فارسى ) — صفحة 485
مساهمون: كمال الدين حسين بن حسن خوارزمي
ص٤٨٥