عزلت و انقطاع آورده . طالبان ذوق و حال و لبتشنگان زلال مقال او ، باز از حضرت امام التماس كردند براى نصايح و موعظه . امام نيز ملتمس ايشان مبذول داشته ، همّت بر تزيين « 1 » مجالس موعظت گماشتهاند . روز اوّل ، حافظ در مجلس امام ، آيتى از آيات تقوى و خشيت ملك علّام خوانده است ، امام در اثناى تقرير فرمودهاند : آنچه اين ضعيف در مدّت سى سال از معانى آيات و اخبار به مسامع احرار و اخيار رسانيده است ، فردوسى حاصل اين همه در دو بيت ادا كرده است و اين دو بيت را خوانده كه : شاهنامه .
پرستيدن دادگر پيشه كن * ز روز گذر كردن انديشه كن 145 / 7
بترس از خدا و ميازار كس * ره رستگارى همين است و بس
و ليكن هذا آخر الباب و الحمد للّه و اليه المآب .
هامش
( 1 ) . نربى .