راه خدا و بايد كه درگذريد و عفو كنند آيا دوست نميداريد كه بيامرزد خدا شما و خدا آمرزنده مهربانست ( 22 )
بدرستى كه آنان كه نسبت زنا ميدهند بزنان عفيفه بى خبر گروندگان لعنت كرده شدند در دنيا و آخرت و از براى ايشانست عذابى بزرگ ( 23 )
روزى كه گواهى دهند بر ايشان زبانهاشان و دستهاشان و پاهاشان به آنچه بودند كه ميكردند ( 24 )
روزى چنين تمام ميدهد ايشان را خدا جزاشان كه حق است و ميدانند كه خدا اوست حق آشكار ( 25 )
پليدها براى پليدانست و پليدان براى پليدهاست و پاكيزهها براى پاكانست و پاكان براى پاكيزهها آن گروه منزهاند از آنچه ميگويند مر ايشان راست آمرزش و روزى خوب ( 26 )
بايد آنكه صاحبان فضل و حال * كه فزونند از حسب وز ملك و مال
نى خورند ايشان قسم بر بينشان * نفقه تا ندهند بر خويشانشان
يا بدرويشان و هجرت كردگان * در ره دين و رضاى حق چنان
داشت خويشى بينوا صديق داد * بود ز اهل افك هم آن نامراد
خورد سوگند او كه تا هرگز دگر * نكند از صدقات او را بهرهور
آمد اين آيت كه اين سوگند نيست * بر رضاى حق كه غفّار و غنى است
بايد آنكه بگذرد او در مقام * روى گرداند همانا ز انتقام
دوست آيا مينداريد آنكه هم * حق بيامرزد شما را از كرم
او بود آمرزگار و مهربان * بگذرد زود از خطاى مجرمان
ميكنند آنان كه رمى محصنات * محصنات الغافلات المؤمنات
يعنى ايشانند غافل از عفاف * زانچه نسبتشان دهند اندر خلاف
در دو دنيا دور باشند آن كسان * از نكونامى برنجى بس گران
هستشان يعنى عذابى بس عظيم * اين سزاى هر ستمكار وخيم
روزى آن كو بدهد ايشان را بجا * مر گواهى خود زبان و دست و پا
زانچه ايشان كردهاند اندر محل * ز افك و قذف و سوء و گفتار و عمل
بدهد ايشان را حق آن روز از تمام * آنچه مىباشد سزاوار مقام
مىبدانند اندران روز از يقين * سر انّ اللَّه هو الحق المبين
آن سخنهايى كه ناپاكست و بد * بر پليدان و بناپاكان سزد
هم پليدانند شايان بر مزيد * بر سخنهايى كه زشت است و پليد
طيبات آمد ز بهر طيبين * طيبون للطيباتست اين يقين
هر كلام پاك يعنى در خور است * آنكه را پاكى بذات و گوهر است
مر مبرّا آن گروهند از خطا * وز كلامى كان بود بر ناروا
يا بصفوانست راجع اين ضمير * هم بامّ المؤمنين شمس منير
يعنى آنها هر دو پاكند و برى * زانچه گويند اهل افك ار كافرى
هستشان آمرزش و رزقى نكو * بر سزاى آن سخنها روبرو
[ سوره النور ( 24 ) : آيات 27 تا 29 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَدْخُلُوا بُيُوتاً غَيْرَ بُيُوتِكُمْ حَتَّى تَسْتَأْنِسُوا وَ تُسَلِّمُوا عَلى أَهْلِها ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ( 27 ) فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فِيها أَحَداً فَلا تَدْخُلُوها حَتَّى يُؤْذَنَ لَكُمْ وَ إِنْ قِيلَ لَكُمُ ارْجِعُوا فَارْجِعُوا هُوَ أَزْكى لَكُمْ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ ( 28 ) لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ أَنْ تَدْخُلُوا بُيُوتاً غَيْرَ مَسْكُونَةٍ فِيها مَتاعٌ لَكُمْ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ ما تُبْدُونَ وَ ما تَكْتُمُونَ ( 29 )
اى آن كسانى كه گرويديد داخل مشويد در خانههايى كه غير خانههاى خودتان است آنكه دستورى طلبيد و سلام كنيد بر اهلش آن بهتر است براى شما باشد كه شما پند گيريد ( 27 )
پس اگر نيابيد در آن احدى را پس داخل مشويد آنها را تا اذن دهند شما را و اگر گفته شود مر شما را كه باز گرديد پس باز گرديد آن پاكيزهتر است مر شما را و خدا به آنچه ميكنيد داناست ( 28 )
نيست بر شما گناهى كه داخل شويد خانههاى غير مسكون كه در آنها تمتّعى است ( متاعى و كالايى ) مر شما را و خدا ميداند آنچه آشكار ميكنيد و آنچه پنهان ميداريد ( 29 )