تا بگفتند اين بود افكى مبين * نيست اندر حق او شايسته اين
از چه ناورديد بر اين قول بد * چار شاهد گر نبود آن كذب و رد
چار شاهد پس نياوردند چون * نزد حقند آن جماعت كاذبون
گر نبد فضل خدا و رحمتش * در دو دنيا ميرسد از حضرتش
در هر آنچه خوض كرديد اندران * مر عذابى بر شما سخت و گران
[ سوره النور ( 24 ) : آيات 15 تا 21 ]
إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ وَ تَقُولُونَ بِأَفْواهِكُمْ ما لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ وَ تَحْسَبُونَهُ هَيِّناً وَ هُوَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمٌ ( 15 ) وَ لَوْ لا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ قُلْتُمْ ما يَكُونُ لَنا أَنْ نَتَكَلَّمَ بِهذا سُبْحانَكَ هذا بُهْتانٌ عَظِيمٌ ( 16 ) يَعِظُكُمُ اللَّهُ أَنْ تَعُودُوا لِمِثْلِهِ أَبَداً إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ( 17 ) وَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآياتِ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ( 18 ) إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ ( 19 )
وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ وَ أَنَّ اللَّهَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ ( 20 ) يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ وَ مَنْ يَتَّبِعْ خُطُواتِ الشَّيْطانِ فَإِنَّهُ يَأْمُرُ بِالْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ ما زَكى مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ أَبَداً وَ لكِنَّ اللَّهَ يُزَكِّي مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ( 21 )
هنگامى كه فرا ميگرفتند آن را بزبانهاتان و ميگفتيد بدهنهاتان آنچه نيست مر شما را به آن دانشى مپنداريد آن را سهل و آن نزد خداوند ( گناهى ) بزرگ است ( 15 )
و چرا وقتى كه شنيديد آن را نگفتيد نباشد مر ما را كه سخن گوئيم به اين منزهى تو اين بهتانيست بزرگ ( 16 )
پند ميدهد شما را خدا مبادا كه عود كنيد بمانند آن هرگز اگر هستيد گروندگان ( 17 )
و بيان مىكند خدا براى شما آيتها را و خدا داناى درست كار است ( 18 )
بدرستى كه آنان كه دوست دارند كه فاش شود نسبت زشتكارى در آنان كه ايمان آوردند مر ايشان راست عذابى پر درد در دنيا و آخرت و خدا ميداند و شما نميدانيد ( 19 )
و اگر نبود تفضل خدا بر شما و رحمتش و بدرستى كه خدا مهربان رحيم است ( 20 )
اى آن كسانى كه گرويديد پيرو مشويد گامهاى شياطين را و كسى كه پيروى كند گامهاى شياطين را پس بدرستى كه او امر مىكند به كار زشت و ناپسند و اگر نبود فضل خدا بر شما و رحمتش پاك نميشد از شما هيچكس هرگز و ليكن خدا پاك ميگرداند آن را كه ميخواهد و خدا شنواى داناست ( 21 )
آن زمان كه برگرفتند آن سخن * بر زبان و گفتشان بد بر دهن
آنچه نى علمى بر آن ميداشتند * وان سخن را سهل ميپنداشتند
وان بنزد حق بسى باشد عظيم * كه شما گفتيد بىتشويش و بيم
از چه وقتى كه شنيديد آن سخن * مىنگفتيد اين بنفس خويشتن
كاين تكلم نيست از ما بر سزا * حق بود پاك و منزه زين خطا
يعنى از اينكه كند كس از ستم * قدح بر جفت رسول محترم
هست بهتانى بزرگ البته اين * در حريم پاك خير المرسلين
حق شما را مينمايد وعظ پس * تا به مثل اين نگويد باز كس
عود بر اين گفت ناريد ايچ باز * گر شما داريد بر ايمان نياز
حق مبيّن بر شما آيات خويش * مىكند ز الطاف از اندازه بيش
باشد او دانا به حال نيك و بد * راست كار اندر امور و معتمد
آن كسان كه دوست دارند اينكه فاش * مر زناى مؤمنان گردد بجاش
رنجشان سختست اندر دو سرا * وانچه حق داند ندانيد آن شما
گر نبد فضل خدا و رحمتش * كه رءوفست و رحيم آن حضرتش
بر شما از حق عقوبت ميرسيد * بس عيوب مختفى گشتى پديد
اى گروه مؤمنان بر ما وقع * گام شيطان را نباشيد از تبع
در اشاعه فعل زشت و فاحشه * خاصه بر عميا بقذف عايشه
كام بر خطوات شيطان هر كه هشت * ديو امرش مىكند بر كار زشت
تا كه گردد ظاهر از وى ناپسند * هم نباشد هيچ سود او را ز پند
گر نبودى فضل و رحمت از خدا * كس نگشتى پاك هرگز از شما
تا ابد بوديد در افك و دروغ * تا زمان مرگ يعنى از بلوغ
ليك خواهد هر كرا حق بى ز بيم * پاك سازد كو سميع است و عليم
[ سوره النور ( 24 ) : آيات 22 تا 26 ]
وَ لا يَأْتَلِ أُولُوا الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَ السَّعَةِ أَنْ يُؤْتُوا أُولِي الْقُرْبى وَ الْمَساكِينَ وَ الْمُهاجِرِينَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ لْيَعْفُوا وَ لْيَصْفَحُوا أَ لا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 22 ) إِنَّ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ الْغافِلاتِ الْمُؤْمِناتِ لُعِنُوا فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ ( 23 ) يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ ( 24 ) يَوْمَئِذٍ يُوَفِّيهِمُ اللَّهُ دِينَهُمُ الْحَقَّ وَ يَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ الْمُبِينُ ( 25 ) الْخَبِيثاتُ لِلْخَبِيثِينَ وَ الْخَبِيثُونَ لِلْخَبِيثاتِ وَ الطَّيِّباتُ لِلطَّيِّبِينَ وَ الطَّيِّبُونَ لِلطَّيِّباتِ أُولئِكَ مُبَرَّؤُنَ مِمَّا يَقُولُونَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ ( 26 )
و بايد سوگند نخورند صاحبان افزونى از شما و توانگرى ندهند به صاحبان قرابت و درماندگان و هجرتكنندگان در