وحى مىكند بر انبياى خود
عَلَّامُ الْغُيُوبِ
بتقدير : هو علام الغيوب است يعنى آن پروردگار داناى جميع پوشيدههاست .
[ سوره سبإ ( 34 ) : آيات 49 تا 50 ]
قُلْ جاءَ الْحَقُّ وَ ما يُبْدِئُ الْباطِلُ وَ ما يُعِيدُ ( 49 ) قُلْ إِنْ ضَلَلْتُ فَإِنَّما أَضِلُّ عَلى نَفْسِي وَ إِنِ اهْتَدَيْتُ فَبِما يُوحِي إِلَيَّ رَبِّي إِنَّهُ سَمِيعٌ قَرِيبٌ ( 50 )
قُلْ جاءَ الْحَقُّ
بگو اى محمد آمد حق كه دين اسلامست
وَ ما يُبْدِئُ الْباطِلُ
و رو نميكند باطل
وَ ما يُعِيدُ
و بازنميگردد آن باطل يعنى چون كه اسلام قدم بر دلها گذاشت آراء باطله و اعتقادات فاسده زائل و نابود گشت . بنا برين معنى
ما يُبْدِئُ الْباطِلُ وَ ما يُعِيدُ
همان معنى زهق الباطل است چنانچه صاحب مجمع البيان اول بار چنين تفسير كرده
قُلْ إِنْ ضَلَلْتُ
أى ان ضللت عن الحق بگو اگر گمراه شدم از حق و راه به حق نبردم چنانچه ظن باطل شماست
فَإِنَّما أَضِلُّ عَلى نَفْسِي
پس جز اين نيست كه گمراه ميشوم من بر نفس خود يعنى و بال و نكال آن گمراهى راجع بر نفس منست
وَ إِنِ اهْتَدَيْتُ
و اگر راه به حق بردم
فَبِما يُوحِي إِلَيَّ رَبِّي
پس آن بسبب چيزى است كه وحى كرده بسوى من پروردگار من
إِنَّهُ سَمِيعٌ
بدرستى كه پروردگار من شنواست مر اقوال عباد را
قَرِيبٌ
نزديك است بعباد يعنى علم كامل او محيط است بر همهء عباد .
از حذيفة بن اليمان رضى اللَّه عنه منقولست كه حضرت رسالتپناه صلى اللَّه عليه و آله فرمودند كه در آخر الزمان سفيانى خروج كند و لشگرى به طرف مشرق و لشگر به طرف مدينه فرستد تا آنكه آن گروه مشرقى نزول كنند بارض بابل كه از مدينهء بغداد است و زياده از هزار كس را بقتل آرند و با بيشتر از صد زن زنا كنند و سيصد كس از بنى العباس را بكشند پس بكوفه آيند و حوالى آن را خراب كنند و جمعى از اهل هدايت از كوفه