تقوموا للَّه است تا خبر مبتداء محذوف باشد يعنى آن خصلت واحده اينست كه استقامت نمائيد در امر خداى تعالى خالصا لوجه اللَّه بدون جدال و تقليد
مَثْنى وَ فُرادى
در حالتى كه دو دو باشيد و يك يك زيرا كه ازدحام باعث تشويش خاطر و تشعب آراى مختلفه و خلط اقوال باطله ميگردد
ثُمَّ تَتَفَكَّرُوا
پس تفكر كنيد در كار محمد و دريابيد گفتار و كردار او را
ما بِصاحِبِكُمْ مِنْ جِنَّةٍ
أى : لتعلموا ما بصاحبكم من جنة يعنى تا بيابيد و بدانيد بعد از تدبر و تفكر كه نيست مصاحب شما محمد را هيچ گونه جنونى در دعوى نبوت و رسالت بلكه با كمال عقل و رأى صائب درين دعوى صادقست بنا برين مراد از أن تقوموا قيام باقدام نيست بلكه مراد چنانچه دانستى انتصاب و استقامتست در أمر الهى . و ميتواند كه مراد قيام باقدام باشد به اين معنى كه پند مىدهم شما را به اينكه بعد از دريافت مجلس شريف محمد و دريافت اوضاع و اطوار او برخيزيد از آن مجلس براى تحصيل رضاى الهى دو دو و يك يك نه همه بيكبار تا باعث وحشت نگردد و با خود فكر كنيد در امر آن حضرت تا بدانيد كه جنون عارض او نشده .
در كتاب احتجاج تفسير آيهء
قُلْ إِنَّما أَعِظُكُمْ بِواحِدَةٍ
را از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام چنين روايت كرده كه آن حضرت فرمودند كه چون حق سبحانه و تعالى عزايم شرايع و آيات فرايض را در اوقات مختلفه نازل گردانيد و حكم كرد مردمان را كه اقرار كنيد بربوبيت و وحدانيت و برسالت و همه انقياد نمودند و بعد از آن صلاة و صوم و حج و جهاد و زكات و خمس و ساير صدقات را مفروض گردانيد منافقين سؤال كردند كه آيا مر پروردگار تو را غير ازين مفروضات امرى ديگر مانده كه آن را فرض نكرده باشد ؟ بيان كن تا تسكين خاطر ما بهمرسد پس آيهء :
قُلْ إِنَّما أَعِظُكُمْ بِواحِدَةٍ
نازل گرديد به اين معنى كه : بگو اى محمد بايشان كه شما را پند