تفسير شريف لاهيجى ( فارسى ) — صفحة 704

از حضرت ابى جعفر الباقر عليه السّلام روايت كرده كه آرزوى ايشان اين بود كه با وجود آن اقوال و اعمال قبيحه بمحض ايمان يأس به عذاب الهى گرفتار نگردند كَما فُعِلَ بِأَشْياعِهِمْ مِنْ قَبْلُ چنانچه كرده شد به پيروان ايشان پيش ازين يعنى چنانچه پيشينيان معذب شدند و ايمان بأس از آنها مقبول نيفتاد ، ايشان نيز به همان حال گرفتار شدند إِنَّهُمْ كانُوا فِي شَكٍّ مُرِيبٍ بدرستى كه ايشان بودند در گمانى مضطرب سازنده .