از حضرت ابى جعفر الباقر عليه السّلام روايت كرده كه آرزوى ايشان اين بود كه با وجود آن اقوال و اعمال قبيحه بمحض ايمان يأس به عذاب الهى گرفتار نگردند
كَما فُعِلَ بِأَشْياعِهِمْ مِنْ قَبْلُ
چنانچه كرده شد به پيروان ايشان پيش ازين يعنى چنانچه پيشينيان معذب شدند و ايمان بأس از آنها مقبول نيفتاد ، ايشان نيز به همان حال گرفتار شدند
إِنَّهُمْ كانُوا فِي شَكٍّ مُرِيبٍ
بدرستى كه ايشان بودند در گمانى مضطرب سازنده .